Posted 6:19 e.h. by Unknown
Ég hef minnst stundum á Monaghan's, kránna við skólann sem ég fer á hverjum mánudegi til þess að fá mér kjúklingavængi...
Ég fann mynd af þeim stað á netinu og fyrst mynding er á CollegeHumor.com, þá náttúrulega segir sig sjálft að það er eitthvað spes í gangi... Þetta gerðist víst í byrjun nóvember en ég var bara að heyra af þessu núna...
Ekki meiri orð um þetta, látum myndina tala...

Posted 6:18 e.h. by Unknown
Ég var að pæla í að fá mér súkkulaði jóladagatal hér... Jóladagatölin heima eru 24 dagar en hér eru þau 25...! 4.2% aukning á desember súkkulaði neyslu...! Svo kom herbergisfélagi minn inn með "nýjaárs"dagatal... 32 dagar (1. jan með)... 33.3% aukning...! Ussss... það er nú bara frekja að heimta svona mikið súkkulaði...
En ég ákvað að fá mér ekki dagatal... Ég er nefnilega svo svakalega íhaldsamur yfir jóladagatala neyslu og verð að fara eftir reglunum... Mun ég því ekki klára dagatalið því ég fer héðan þann 17. des. (sólarhrings flakk samt fyrir heimkomu)... og hvarflar ekki að mér að fá dagatal heima og troða í mig 18. dögum til að vinna mig upp...
Þannig fyrst ég klára ekki dagatalið samhvæmt hefðbundni leið sleppi ég því... Er þetta því annað skiptið á allri ævi minni sem ég klára ekki sjálfur jóladagatal og verð aðeins að þjást þennan missir í eitt ár í viðbót... En jólin 2006... Ohohoho...! Strax byrjaður að hlakka til..
Ég sagði ég væri jólabarn...

Posted 5:51 e.h. by Unknown
Jólinn að skríða í garð... Ég er náttúrulega þetta þvílíka jólabarn... En sökum þess að ég verð ekki í Kanada yfir jólin (Iceland beware!) þá vill ég ekki (jóla)skreyta áður en ég fer sökum þess ég tími ekki að eyða pening í skraut sem ég sé ekki á jólunum næstu tvö árin og hendi eflaust áður en ég flyt heim...
Því þarf ég að finna aðra lausn... Hef varla tíma fyrir föndur þannig það er ekki í myndinni... Ég er búinn að teikna jólatré á "Magnadoodle" sem ég á en það er eina... Eitthvað annað...? Öll mín hugmyndavinnsla fer í handritsgerð þannig ég reiði (reyði?) mig á ykkur til þess að koma með fljótlegar og vonandi ókeypis lausnir... takk...

Posted 6:26 e.h. by Unknown
Ég er oft að tala um hvernig ég fæ oft Déja-Vu (Déja-Vu!)... Í nótt þá sá ég eitthvað sem er svo ofsa týpískt að ég myndi fá Déja-Vu yfir, þannig ég vill skrifa það niður hér, því þegar ég loksins sé það, þá hef ég vitni yfir að ég sé inní framtíðina...
Mig dreymdi að ég var að lesa teiknimyndasögu með Gretti (Garfield)... Þetta var stærri gerðin í lit sem er vanalega um helgar... og það sem gerðist var að Grettir og Jón (Jhn (Duh!)) voru á hjóli sem datt í sundur... Grettir heldur á stýrinu og stendur kyrr í nokkra myndareiti meðan Jón hjólar á einhjóli (uncicycle (er "einhjól" íslenskt orð?))...
OK, núna þegar ég sé þetta þá læt ég ykkur vita þannig við fáum loks staðfestingu á skyggnigáfu minni sem ég hef haldið lengi fram...
Hvað er annars íslenska orðið yfir að sjá framm í tímann...? Það er sagt "skyggn" en það er líka notaðum um fólk sem sér drauga og bleh... Er ekki til eitthvað spes orð...?

Posted 5:35 e.h. by Unknown
Skrítið hvernig draumar mínir tengjast nær allir... Nú í nótt dreymdi mig ég keyrði eitthvert "norður" til að fara á ættarmót... Ég segi "norður" því Íslend lítur ekki eins út í mínum draumum...
Allavega, þegar ég kem þangað þá er náttúrulega allt eins og það var frá því ég var þar síðast sem var nokkrir mánuðir síðan í draumi... Ég stóð við hafið og gat nefnt allar eyjarnar nafni og vissi hvernig ég gat stilklað á steinum til að komast kringum fljóann... Það sem mér fannst samt skrítnast var þegar ég fer heim til einhverrar gamallar konu, þá tekur hún upp myndaalbúm og sýnir mér myndir frá síðasta sinn sem ég var þar... sem sagt var að flétta í gegnum gamlan draum... voða spes eitthvað... Allar myndirnar voru í röð og vel merktar... Eitthvað sem er ofsa ólíkt mér... Merkilegt að vera með svona skipulagninu á minningunum...
Mig (mér?) var sem sagt að dreyma að ég var að skoða draum... Næst þegar ég kem þangað þá kanski verður mig að dreyma að ég vara skoða draum um mig að skoða draum... og svo verður draum um draum frá draumi til draums... og loks verð ég settur í gúmmíklefa...

Posted 2:55 f.h. by Unknown
Suma hluti er gott að gera strax... T.d. hefði verið gott að taka blautu fötin frá því ég datt af stíflunni og hengt þau upp til þerris strax... Mun betra enn að geyma þau í plastpoka inní bakpoka undir rúmmi í næstum mánuð... Ég meina hver myndi gera svona lagað...? *hóst**hóst*
Allavega... Þá var ég að grafa upp þessi föt og skellti þeim í þvott... Náttúrulega fyrst ég var að gera þvott þá bætti ég meira í véina... Ekki sérlega klárt... Eftir eina umferð þá lyktaði allur "hreini" þvotturinn eins og lækurinn fyrir norðan... Ja, ekki svo mikið sem "lækur" frekar en "mýri"... Bleeehhh...!
Jæja, best að reyna þvo þetta aftur...

Posted 6:28 f.h. by Unknown
Á þriðjudag minntist ég á sæta fyrsta árs stelpu sem gengur nú undir nafninu "Ugly Tattoo Girl" vegna brandara sem ég sagði í partý yfir tattúi hennar sem er svartur þunnur vínviður sem vefur sig á einum upphandlegg ("Yeah, I hate it when I pass out and people scribble all over me too" (Hahaha!))...
Í dag var ég að heyra að það var EKKI þessi (ekki ÞESSI) brandari sem brennimerki hana sem "Ugly Tattoo Girl" það sem eftir er skólaferils hennar (hjúkk)... Ég fékk leiðréttingu í dag... Það var ummæli sem komu seinna þetta kvöld... Aha...!
Hún sat við hliðina á félaga mínum sem var að reyna við hana árangurslaust... Loks stendur hún upp og labbar út og "einhver" segir samúðlega: "Bah! It's no loss. She had an Ugly Tattoo anyway..."
Og þannig varð "Ugly Tattoo Girl" til... Nú er bara við vita hver var svona samúðlegur... *hóst!**hóst!*

Posted 6:06 f.h. by Unknown
Je minn eini... Var að horfa á The Tonight Show með Jay Leno fyrir háttinn... Aðal gestur kvöldsins var hún Rene Zelleweggererer að kynna myndina Bridget Jones, The Edge Of Reason sem er náttúrulega framhald þeirrar ágætu myndar Brigdet Jones's Diary...
Ég var nú búinn að horfa einmitt á fyrstu myndina fyrr í vikunni til þess að rifja aðeins upp áður en ég sæi þá næstu...
Mér fannst einmitt nú hún Rene Zeblablabla svo afskaplega sæt í fyrstu myndinni og einnig frá sýnishornunum úr næstu þannig fannst tilvalið að sjá viðtalið og fá smá augnayndi fyrir svefninn...
Ég sit í gegnum fyrstu brandarana og loks kynnir Jay hana Rene á sviðið... Afskaplega rek ég upp stór augu þegar hún birtist... Það er ekki sjón að sjá hana... Í raun það er varla hægt að sjá hana því hún er orðin svo roooosa grönn...! Þeir segja hún bætti á sig 15 kílóum fyrir myndina en það er eins og hún hafi svo tapað 50 eftir tökur... Hún var svo kinnfiskasoginn að hún gat varla brosað og augunn voru svo inndreginn að hún gat ekki meira en pírt augun... Þetta ver eins og beinabrind með Texas hreim... Hvernig fór hún að þessu...? Það leit út eins og hún hefði þjáðst af Bridget Jones's Diaria í nokkur ár...
Ég fékk hroll í gegnum mig allan við þessa sjón og varð bókstaflega að slökkva á sjónvarpinu... Mig mun ekki dreyma sérlega vel með þessa spýtnaveru brennimerkta í huga mér... Ætla ég því að eyða nokkrum tíma yfir að hugsa um heilbrigt íslenskt kvennfólk fyrir svefninn til þess að sefa sálina... Það er eina augnanammið sem ég vill... Íslenskt? Já Takk...!

Posted 5:21 f.h. by Unknown
Mér hefur aldrei brugðið svoa mikið á ævinni... ever ever...!
Eftir langa vökunótt við skriftir þá í nótt var ég nefnilega að dreyma eitthvað ofsa spooky og skrítið... Tíminn var að líða ósköp hratt og gaur kemur að mér og segir aðeins ég get stoppað endalok tímans og heimsins með því að spóla tilbaka á réttri stund... Sú stund kemur og ég spóla tímann tilbaka þó einhver óþekkt öfl reyna stöðva mig... Svo líður tímnn áfram, nákvænlega eins draumur og ég verð að spóla aftur tilbaka.... og aftur... Loks enda ég með því að spóla allt of langt tilbaka og klúðra öllu... Heimsendir í nánd...
Þá hitti ég stóru kanínuna með beinagrind andlitið úr myndinni "Donny Darko" sem skammar mig og reynir að ráðast á mig... Fleiri skuggalegir atburðir gerast í samblandi við tímaflakk og voða skrítna tónlist...
Loks vakna ég með andfælum við klukkuna dauð þreyttur... en tónlistin úr draumnum heldur áfram... hún var nefnilega hluti af tónlistinni sem var í gangi í tölvunni minni yfir nóttina... Ég er ekki alveg með rænu og veit varla hvað er í gangi... Í einhverju móki klæði ég mig labba ég niður á salernið... þvæ mér í framan og labba út...
Þegar ég labba út rekst hurðin í eitthvað sem kallar "Raggi" með hárri rödd... Þetta var litla sæta saklausa Cindy að koma að ná í mig fyrir skólann... Og það var þetta sem hræddi svona svakalega úr mér líftóruna... Að rekast á hana þarna í mínu syfju/mók stigi og heyra hana kalla nafn mitt fékk mig til að stökkva svo hátt af hræðslu að Nike vill búa til sérstaka strigaskó eftir mig...
Ég var þessi þvílíka taugahrúa eftir þetta og með hjartslátt á við kanínuorgíur... Ég hefði bloggað um þetta fyrr í dag en það var fyrst núna sem hendurnar mínar eru hættar að skjálfa...

Posted 2:14 e.h. by Unknown
Var á kínverskum veitingar stað um helgina með Jonathan, enska herbergisfélaga mínum frá í fyrra... nærðum okkur vel og kræktum okkur svo í Jelló hlaup... "There's always room for Jello"...
Bjó ég til kall úr mínu hlaupi með tvö græn augu, rautt nef og vatnsmelónu munn...
Raggi: "Oooh look! A smiling person..."
Jon: "Oh wonderful..."
Raggi (ét eitt auga): "Oooh oooh oooh...! Now it's a cyclops..."
Jon (kaldhæðinn): "Great..."
Raggi (sný melónunni): "Now he's mad... Grrrr!..."
Jon: "Oh nooo..."
Raggi (ét nefið): "Now he has no nose..."
Jon: "Then how does he smell...?"
Raggi: "Aweful...!"
*Baddum Bamm!* (trommusláttur sko)...
Löng leið fyrir sígildan brandara...

Posted 3:41 f.h. by Unknown
Ég er í skýjunum yfir verðinu að vera í skýjunum eftir áramót...
Eins og hefur komið fram á þessu bloggi í gegnum veru mína í Kanada, þá reynist oft bras að fá gott flug á góðu verði út... og ég hef aldrei farið sömu leiðina tvisvar fram og tilbaka...
1a. Keflavík - New York - Toronto með Lest
1b. Toronto - Boston - Keflavík
2a. Keflavík - Boston - Toronto
2b. Toronto - Montreal - Boston - Keflavík
3a. Keflavík - London - París - Toronto...
3b. Toronto - París - London - Róm - Kuala Lumpur - Egilstaðir
Eins og þið sjáið, þá er ég að taka full mikið af stoppum í síðustu ferðum til þess eins að spara... Í U.S.A. ferðum mínum þá lenti ég alltaf í 90.000kr+ miðum þangað og svo einhverjum hundruðum dollara áfram... En síðast þá var ódýrara að fljúga til Evrópu fyrst heldur en til U.S.A. (ennþá 90.000+)... Ég lenti samt aðeins með rétt ódýrara verð því Evrópa-Kanada er náttúrulega dýrara en U.S.A.-Kanada... og á leiðinni heim er ég bókstaflega sólarhring...!
Í dag var ég að skipuleggja mína ferð frá Íslandi fyrir vorönnina og reiknaði með samt að fara enn og aftur í gegnum Evrópu til þess að spara, en svona til gamans þá prófaði ég Ameríkuflugið fyrst hjá flugleiðum... Ég stimpla inn dagsetningar og hvað sé ég... Ég fékk flug á um 55.000kr...! Ég alveg orðlaus reyni og reyni að ná í foreldra mína heima til þess að tala um flugið... Ég er allur á iði meðan ég bíð eftir símtalinu því ég vill ómögulega missa þetta tækifæri... Skyndilega kviknar forvitni mín... Ég bókaði ferð á fimmtudegi og enda í Toronto á föstudegi, þannig séð búinn að missa af heilli viku í skólanum... Því ekki að prófa að fara af stað á laugardeginum tveimur dögum seinna... Ég slæ inn dagsetninguna og er orðlausari en orðlaus (svona: "_______!!!")... 37.120kr...!!! Íslenskar...!!! Til Boston...!
Þvílíkt verð hef ég aldrei séð... samt er ég ekkert fyrr á ferðinni að panta en vanalega... Að viðbættum um 20.000kr fyrir flug til Kanada, þá er þetta nær tvisvar sinnum ódýrara en nokkur ferð mín hingað áður...
Með svona fáranlega ódýra ferð alla leiðina hingað, þá bara verð ég að spyrja... HVER ER AÐ KOMA AÐ HEIMSÆKJA MIG...!?!

Posted 6:12 e.h. by Unknown
Ég vill byrja að segja "Innilega afsakið!" (útskýrt í fyrstu málsgrein)... og svo "Sveiheihei!" (útskýrt í annari málsgrein)...
Í dag fékk ég alveg eins tölvupóst frá 8 vinum, vandamönnum og ættingjum sem allir buðu mér að senda frí SMS til annara einstaklinga í gegnum heimasíðuna SMS.AC... Ég hafði fengið svona póst áður en fyrst svona margir voru að skrá sig og biðja mig að koma þá hugsaði ég þetta væri þá ekki svo galið... Ég fer þá í gegnum skráningarferlið og bý til notandanafn og bla bla bla... Á því ferli lenti ég í því að bjóða óvart örugglega hverri einustu manneksju sem ég hef fengið e-amil frá á Hotmail eða skilaboð á MSN... Bæði vinir, kunningjar, ættingja og fólk sem ég hef ekki heyrt frá í lengri tíma er í þessum blogguðu orðum að fá tölvupóst segjandi ég bauð þeim frítt SMS samband við mig... Ég vill því byrja strax á að segja "Innilega afsakið" hér, því margir á póstlista mínum lesa þetta blogg og vill ég eindregið vara þau við þessu gylliboði... og hér er ástæðan (önnur málsgrein sem fjallar um "Sveiheihei!")...
1. Þetta eru ekki alveg frí SMS... aðeins átta á dag, en svo rukka þeir fyrir rest...
2. Með skráningu samþykkir þú að þeir senda þér auglýsingar allavega vikulega en þeir mega það samt alveg daglega...
3. Ef þú ert með enga inneign til að taka við SMS, þá færðu það samt en þá bara byggja þeir upp skuld sem þeir mega taka af þér seinna...
4. Þú gætir líka lent í að fá öðruvísi sorpSMS frá öðrum óháðum samstarfsfél0gum þeirra...
5. Þeir éta hvolpa í morgunmat...
Jamm, stórt "Sveiheihei" yfir þessu sorpi... Ég afskráði mig eins fljótlega og ég gat, en núna eru hundrað manns að freistast til þess að skrá vegna mín, og ég er ekki einu sinni þarna til þess að taka við þeim... Þannig ég endurtek: "Innilega afsakið"...! og bæti við "Varúð, varúð!" og segi loks "Skamm!" þið átta sem freistuðu mín...

Posted 5:54 f.h. by Unknown
Með pínu sektarkennd... Fyrsta árs stelpa kom í partý um síðustu helgi hjá félaga mínum... ofsalega sæt, nema hún var með svona svakalega skrítið tattú á upphandlegginum... Eitthvað þunnt og greinótt mynstur sem náði allan hringinn á stóru svæði... Ég brosi til hennar og segi kæruleysislega: "Yeah, I hate it when I pass out and people scribble all over me too"... Vakti þetta lukku og hlátur meðal allra ásamt henni og hugsaði ég ekkert frekar um þetta...
Tveimur vikum seinna er fólk að tala um einhverja stelpu sem þeir kalla "Ugly Tattoo Girl" því vanalega man engin nöfnin strax á fyrsta árs nemunum... og ég spyr náttúrulega hver er "Ugly Tattoo Girl" fyrst ég hef aldrei séð hana... Þá horfir fólk á mig hiss og segir auðvita hafi ég séð hana... það var mér að "þakka" hún fékk þetta nafn sökum eftirminnilegs brandara...
Úfff... brennimerkt á fyrsta ári sem "Ugly Tattoo Girl"... samt, ef þið hefðuð séð þetta tattú, þá væri þetta hrós því ljótara tattú hef ég sjaldan séð... það er eins og einhver tveggja ára hreyfihamlaður simpasi með tremma komst í kúlupenna og réðst á upphandlegg hennar... og það er vægt til orða tekið...

Posted 5:50 f.h. by Unknown
Monntblogg... Var að fá úr hljóðfræðiprófi... Ég er ekki að segja að ég hafi verið hæðstur... En ég var allavega ekkert lærri en það... 56.5 stig af 60... Sko mig...
Eitt samt sem ég hef gert mjög oft á prófum ef ég veit ekki eitthvað svar, þá bara bulla ég einhvern brandara til þess að létta aðeins uppá blaðsíðunni... Á þessu prófi var einn partur fullt af hljóðtækni skammstöfunum og maður átti að velja 10 stykki og segja hvað það stendur fyrir eða útskýra hvað það var... T.D. DVD = Digital Versitile Disc, eða SDDS = Sony Dynamic Digital System... Ég var komin með 9 stykki sem ég vissi algjörlega og var að leita að einu enn hljóðfræði hugtaki á listanum sem ég ætti eflaust að geta giskað á... Þá sá ég skammtöfuna ABBA, og til gamans þá ákvað ég nú að lauma inn brandara þar og ég sagði að ABBA væri náttúrulega Anna, Björn, Benny og Agnetha... Mikið var ég þá hissa í dag þegar ég sá að ég fékk rétt fyrir þetta... Það er ekkert nefnilega hljóðfræði hugtak til skammstafað ABBA, þetta var bara brandari hjá kennaranum sem hann laumaði inn... og eina rétta svarið var það sem ég skrifaði... Talandi um gott gisk... Take A Chance On Me...

Posted 5:49 f.h. by Unknown
Endaði óvart í brúðkaupi um helgina... Það var haldið eitt stykki á írska pöbbnum Finnigan's Wake sem ég kíkti á á laugardaginn... Voru þar brúðhjón í fullum skrúða... Gékk ég náttúrulega að þeim og óskaði til hamingju og tók svo fram hversu heppin ég var að hafa ekki mætt í mínum brúðarkjól því það hefði verið vandræðlegt og annað hvort okkar yrði að fara heim og skipta... og ég hafði enga limmu til þess að skutla mér...

Posted 5:07 f.h. by Unknown
Lenti í fyrsta sinn á föstudaginn í Sambúkka tendu meiðsli... Hafði það aðeins of lengi logandi í munninum... Tíma lengdin sem ég hef munninn logandi nefnilega lengist eftir gæðum barþjónanna... Ekki bætir það að þær voru á nærfötunum... þannig tæknilega séð hefði ég að vera með það logandi í nokkra daga...
Allavega, þá brenndi ég mig pínu á vörinni... ekkert stórt, sést varla... en það vantar samt ennþá einhvern (í raun "einhverja") til þess að kyssa á báttið...

Posted 4:43 f.h. by Unknown
Fór á kránna Dirty Dog Saloon á föstudaginn í nágrannabænum Hamilton sökum afmælis... Þetta var svona rokk bar þar sem barþernunar eru svaka skutlur og dansa uppá barnum eins og í myndinni Coyote Ugly... Ekki var það síðra að þar var nærfata þema fyrir starfsfólkið það kvöld...
Átti mjög gott kvöld þar þrátt fyrir að ég endaði á gólfinu nokkru sinnum... Það er ekki hinsvegar sökum drykkju... kellingarnar dönsuðu svo mikið á barnum að maður komst nær aldrei að til að pannta... Það sem kom mér í gólfið var hnetur... Ég stóð við stóra tunnu sem var full af "peanuts" við barinn sem fólk gæddi sér á (hnetunum (ekki tunnunni (eða barnum)))... Þetta voru hinsvegar svona hnetur ennþá í skelinni þannig hún var brotin af fyrir neyslu og hennt á gólfið... Safnaðist þar saman góður skamtur fyrir neðan mig sem ég vissi ekki af... svo um leið og ég hreyfði mig þá var skyndilega ekkert grip undir mér og ég flaug kylliflatur á gólfið með vænum skelli...
Ef þið haldið það sé slæmt að detta á klístrað og blautt bargólf, þá hafið þið greinilega ekki prófað að lenda á klístruðu og blautu bargólfi fullt af hnetu skeljum... Mér leið eins og ís sem er settur í dýfu og svo rúllað í einhverju kurli... Stóóóórt bjaaaaaak...!

Posted 4:39 e.h. by Unknown
Fyrir nokkrum vikum dreymdi mig vissa atburði og ég tók ljósmyndir í gegnum drauminn og fór svo með þær í framköllun... Í nótt í allt ððrum draumi sótti ég myndirnar úr framköllun og var að skoða þær... Vakti upp minningar... Frekar skrítið...
Samt, fyrst þetta er draumur, þá bjóst ég við að ég myndi nú hafa getað dreymt mér stafræna myndavél og sparað framköllunarverðið...
En mikið voru þetta samt vel teknar myndir... Vildi ég gæti sett þær á netið...

Posted 6:16 f.h. by Unknown
Var að setja inn tvær myndir af mér á netið... Ég setti þær inn því að
A. Þær eru ofsa góðar og faglegar í útliti...
og
B. Þær sýna að ég er virkilega í kvikmyndagerð... Ég fór ekki hingað til þess að laumupúkast til þess að læra verkfræði eða eitthvað svoleiðis...

Posted 5:58 f.h. by Unknown
Mikið var þetta gott kvöld með Kevin Smith... Sá getur talað... Stanslaust í þrjá og hálfan tíma án pásu... Ekki einu sinni pissu stopp...
Hann mætir á staðin með ekkert efni, byrjar bara strax að taka spuringar frá áhorfendum og spinnur svo út frá því... Maður hefði viljað spyrja en röðin var svo ómögulega löng og bara smá skammtur komst að... sérstaklega sökum þess að ein einföld spurning leiddi af sér svar sem fór út í sögu semfór í aðra sögu sem fór á annað og annað og skyndilega var hann kominn aftur á upphafspurninguna hálf tíma seinna...
Til dæmis svaraði hann spurningunni: "Hefuru fengið ritstíflu og hvernig losnaru við hana?"... Þá byrjar hann á að segja ekki hafa fengið stíflu en fengið svona skrifleti (eitthvað sem ég kannast allt of vel við)... Svo lýsir hann skrifleti... það fer út í sjónvarps efni, sem fer út í barna efni, sem fer út í barnið hans og uppeldi, sem fer í drasl barnaefni, sem fer í kanadískt barna efni, sem fer í kanadíska sápuóperu, sem fer í ferðalag, sem fer í konu hans, sem fer aftur í barnið og barnaefni sem fer í sjónvarpsefni sem er lykilástæðan fyrir skrifleti hans... og þetta var bara fyrsta spurningin...! Hann kom fyrir Chuck Norris, Chewbakka og Jesú í svari við annari spurningu um skeggvöxt... Ótrúlegur maður...
Þetta er eitthvað sem mig langar að gera þegar ég er orðin virtur kvikmyndagerðamaður... Sitja og tala stanslaust um sjálfan mig í nær fjóra tíma... Þetta er í raun bara blogg nema með míkrafón...

Posted 3:55 e.h. by Unknown
Er á leið í kvöld á "An Evening With Kevin Smith"... Fyrir þá sem vita það ekki, þá er Kevin Smith einn eftirlætist leikstjóri minn og hann hefur undanfarið ferðast um og talað um kvikmyndagerð í þriggja tíma törnum víða um Ameríku... Svo tekur hann spurningar frá áhorfendum í gegnum allt og dælir út merkilegum upplýsingum um hvernig það var að byrja að gera ódýra 27.000 dollara mynd með vinum sínum yfir í nokkra milljón dollara verk í Hollywood... og svo er hann náttúrulega mein fyndin allan tíman...
Hlakka ofsalega til fyrir þriggja tíma tal án pissustops... Engin bjór í Toronto fyrir sýninguna... Skála bara við Keven Smith eftir á...

Posted 3:19 e.h. by Unknown
Vorum í gær með áheyrendaprufur (eða áhorfendaprufur?) fyrir leikara í næstu stuttmynd mína... Við vorum að leita eftir gaur sem gæti tjáð miklar tilfinningar með andlitinu og svo stelpu sem átti að leika geisladi og sæta en ekki sérlega klára dömu fyrir móttöku í anddyrinu...
Mikið er gaman að áhorf/áheyrendaprufum... Fyrst fékk maður að láta gaura geifla sig fullt án orða til að tjá tilfinningar eftir stikkorð frá mér... OK leiktu Hissa, Hræddur, Shokkeraður, Glaður, Reiður, Forvitinn, Pirraður, Spenntur, Leiður, Uppgefin, Ráðvilltur, Skilningsríkur, Umkomulaus, Afgerandi, Þverstæðukenndur... Við fundum nokkra góða sem pössuðu en ég get ómögulega stoppað mig í að hafa aðra svona prufu í næstu viku... Gaman, gaman...
Svo voru stelpur að leika (afsakið steríótýpuna) "ljóskulega" afgreiðsludömu, sem er samt ljómandi vinsamleg og skínandi gleði... Og allar settu upp besta saklausa brosið og blökuðu augnlokkunum til manns... en það var ein sem stóð alveg uppúr... Alveg frá fyrstu kynni án þess að byrja að leika þá fannst mér hún alveg geislandi... Mjög aðlaðandi, brosmild, glimrandi augu, sakleysislegt yfirbragð og yndislegur karakter... Ég sé hana og hugsa vá... Ég labba að henni gagntekin og segi: "Wow, you look so perfect for the part and I love your personality... So... I guess you have a lot of experience in radiating so much...?" og hún horfir á mig og leggur hausinn svona á hlið eins og hvolpur sem sér eitthvað sem hann skilur ekki og segir "Um... Wha?"...
Fullkomið... Andlega ráðin á staðnum... Verð samt bara að passa mig að nota ekki svona stór orð næst í samskiptunum...

Posted 4:32 f.h. by Unknown
Skítugur... Svooo skítugur... og þetta þvæst ekki af... aaaaahhh...!
Stóð sjálfum mig að hræðilegum hlut... Ég horfði sama kvöldið á... ekki einn... heldur TVO raunveruleika sjónvarpsþætti... og... OG... hafði gaman af...! AAAAaaahhh...! Síðasta vígið fallið...!!!
...eða er svo virkilega...? Ég hef góða afsökun...
1. The Amazing Race var á Íslandi, þannig ég VARÐ að horfa á það sökum þjóðarstolts sem vann yfir mitt eigið (sem er samt enn sterkt (fyrir utan þetta síðasta gláp))... Eins og vanalega eru svo miklar mannleysur að keppa... Það nota greinilega fólk sem komst ekki á "Jerry Springer Show" sökum þess þau rífast og mikið...
2. The Rebel Billionair er um Richard Branson, eiganda Virgin, og hann lofar sigurvegara af 12 að verða næsti forseti Virgin... En hann verður að prófa allar þrautirnar líka... Bleh bleh bleh... Það sem dró mig að þessu að þetta pakk var virkilega að meiða sig, og endaði í sáraumbúðum... Svo sá ég að það var ekkert að rífast eða baktala hvort annað og ég dróst dýpra... Svo var virkileg meining og lærdómur við eina þrautina og ég dróst dýpra og dýpra... og þetta var jafnvel eitthvað spennandi... og ég fer enn dýpra... Vitund mín var að sjúgast inní raunveruleika sjónvarpið ásamt visku, greind og persónuleika... og þáttúrinn var að klárast... og þetta var endir sem ég "hélt" að væri frumlegur og gat sætt mig við... og ég var nær alveg andsetinn íllum raunveruleika öflum... en þá... ... Náttúrulega endaði þetta með að eina manneksjan sem engin þolir, montrass sem baktalar mest og er sjálfselskust rétt slapp við að vera send heim á meðan góður og traustur gaur varð að hverfa... Same old shit...! *KLIKK*! Síðasta sinn sem ég horfi á þetta...!
Með fjarstýringunni sleit ég heljartak þáttarins á mér... Þó það munaði mjóu, þá sem betur fer eru allir raunveruleika þættir ennþá ALVEG EINS OG HVER ANNAR þannig það þurfti ekki mikið til þess að losna... Það þarf ekki nema meira en smá meðal greind (mín er náttúrulega meiri)...
Trúi þess vegna ekki hversu margir Íslendingar eru "hooked" á þessu... Skömmustulegt... Greinilegt að mitt eigið stolt mun vinna yfir þjóðarstoltinu í mér næst...
Síðasta vígið stendur enn...! Who's behind me...!?!

Posted 8:31 e.h. by Unknown
Ég ólst upp að hluta til í U.S.A. en að mestu á Íslandi... og ég er alveg rosalega sáttur við Ísland því ég átti mjög góða æsku með lítið að óttast þar annað en kanski Grýlu, og það var bara hluti af árinu... Í U.S.A. var alltaf talað um barnsrán og fólk að eitra fyrir krökkum á Hrekkjavöku eða setja rakvélarblöð í epli og blah blah blah... Voða mikið að hræða krakka, eflaust til þess að halda þeim á mottunni... Þannig Ísland er verulega gott land til þess að alast upp því ég þekki engar hryllingssögur (aðrar en þær sem skálastjórar í Vatnaskógi sögðu (sem enduðu allar á "og morðingin var ÉG... BLAAAH!!!"))...
Ég var hinsvegar að heyra sögu sem toppar allt sem nokkur Amerískur krakki hefur þurft að heyra... Félagi minn ólst upp í Póllandi... við lestarteina... rétt hjá Auswitch (Auswitz? (Auswitchz?))... Gluggi hans snéri að teinunum og foreldrar hans sannfærðu hann um að það væri ennþá fólk ferjað í herbúðirnar þannig það væri vissara fyrir hann að haga sér, sérstaklega á næturnar þegar draugalestirnar keyrðu framhjá...
OK, annaðhvort eru þetta mjög slæmir foreldrar eða þeir höfðu sérkennilegt skopskyn fyrir uppeldisaðferðum... Allavega þá er þetta stiltur drengur í dag...

Posted 3:50 e.h. by Unknown
Skrýtið... Var að vinna í handriti mínu í nokkra tíma áður en ég fór að sofa í gærnótt... Svo fer ég að sofa og byrja að dreyma... Þá eru allir draumar mínir í handritsformi, þ.e.a.s. ég sé bara texta á hvítum fleti eins og ég væri að lesa handrit... engar myndir eða neitt... Þannig draumur minn var fullskrifað handrit... en allt annað en það sem ég var að vinna í... En það var mjög gott... Spurning hvar ég tengi snúru við mig svo ég get prenntað það út...
P.S. Mig dreymdi ég myndi skrifa þetta blogg og finnst frekar böggandi að copy/paste skipunin virkar ekki úr huga mínum...

Posted 7:09 e.h. by Unknown
Svei... Sími minn er eitthvað að fríka út eftir að hafa dottið í lækinn síðusstu helgi... Ef vatnið væri hreinna væri hann kanski í lagi, en það var eflaust eitthvað slæmt komist í hann...
Í augnablikinu þá er öll valmyndin og skjámyndin nefnilega spegilmynd... Hef aldrei séð neinn síma haga sér svoleiðis... Veit einhver verkfræðingur einhverja kenningu af hverju bjóraslef speglar rafræn skilaboð...?
Þannig núna er bras að flétta upp símanúmerum og skilaboðum... Að vísu tekst mér að að finna númerið hennar ömmu jafn auðveldlega...

Posted 7:08 e.h. by Unknown
Merkilegt... Því meira sem ég skrifa í handriti mínu, því meira "paranoid" verð ég... Bæði að einhver steli hugmyndinni eða að einhver geri mynd um sama efni... Það yrði nefnilega ekki í fyrsta sinn...
Ég hef átt nokkrar hugmyndir sem ég hafði sagt við sjálfan mig að myndi vera góð kvikmynd... og stuttu seinna sé ég sýnishorn úr mynd sem er nákvæmnlega eins... Með Robert DeNiro í aðalhlutverki (I kid you not)...
Ekki nóg með að kvikmyndahugmyndir mínar virðast spretta upp í Hollywood, heldur eru núna eðlisfræðiritgerðir eftir Stevn Hawking, gáfaðasta mannin í heiminum hreinn stuldur á smásögu hugmyndum mínum (I kid you not)... Ég er samt ekki að segja að gáfaðasta maðurinn í heiminum hugsi eins og ég (sem hann samt greinilega gerir (I kid you not)) heldur svo virðist sem hugmyndir eru eins og mynstur sem birtast á mörgum stöðum... þannig að góður höfundur er bara betri í að sjá mynnstrið og koma því niður...
Þannig nú tvöfaldast ákveðni mín í að koma sögu minni niður áður en einhver annar sér mynstrið eða Steven Hawkings stelur þessu frá mér... Mig langar samt að sjá hann reyna jafna við ommilettu mínar (I kid you not)... Mr. Smartypants...

Posted 6:15 e.h. by Unknown
Ég var í pælingum um helgina... og pælingin leiddi mig að þeirri athugun að ég hef aldrei verið "bestur" í einhverju... Maður er góður á ýmsum sviðum... Hæfileikar í hinu og þessu og náttúrulega eins og allir lélegur á öðrum sviðum... Á sumum sviðum er ég meira að segja mjög góður og jafnvel MJÖG góður en ég hef aldrei litið á sjálfan mig sem bestan í einhverju því ég veit að alveg sama hversu ofsa góður ég er í einhverju þá er að líkindum einhver betri þannig ég nota aldrei orðið "bestur" yfir hæfileika mína...
En svo eru náttúrulega keppnir og svoleiðis ef maður vinnur þá tæknilega sér má maður handa fram að maður sé bestur af einhverjum hópi af fólki en ég vinn aldrei svoleiðis keppnir... þannig ég pældi hvort það er eitthvað sem ég geri betur en nokkur annar... Hvernig væri að vera bestur af öllu í Reykjavík í einhverju... eða bestur af öllum Íslendingum í einhverju... eða bestur í Evrópu... eða svo bestur í heiminum...?
Hmmm... og ég pældi mikið í þessu á meðan ég var við mína týpíska helgar iðju... og þá fattaði ég... Það er virkilega eitt svið sem ég er svona afskaplega góður í og hef ekki séð neinn koma nálægt því... Ommilettugerð...! Ég veit það virðist ekki merkilegt að geta gert góðar omilettur... en þessar eru bestar... Ég hef lengi haldið því fram að ég geri "næstum" heimsins bestu ommilettur... en af hverju er ég að setja "næstum"... Tími til þess að ég rífi mig upp og haldi því formlega fram að já, ég geri heimsins bestu ommilettur... Jamm, "heimsins bestu"... Ekki bara yfir Ísland eða Reykjavík og nágrenni... og þetta er ekki bara "besta uppskriftin"... þær eru nær allar eins fyrir ommilettur... Það fer meiri tími í eina ommilettu hjá mér en flestar hænur eyða í að verpa eggjum...
Nú er bara spurning hvernig ég fer nú að því að staðfesta þetta...? Það eina sem ég get gert er að halda áfram mínu striki og gleðja bragðleukanna í kringum mig... og svo... og svo... stóri draumurinn... Að gera ommilettu úr strútseggi... oooohhh... Eða gera ommilettu úr tveimur strútseggjum...! OOoohhh... Kominn í of mikinn ham... Hvernig ætli öryggiskerfið í dýragarðinnum sé...?

Posted 6:41 f.h. by Unknown
Jæja, þá er ég búin að skila inn forvarnarauglýsingu minni fyrir kynsjúkdóma... Hún fékk mjög góðar viðtökur af nemendum og kennurum og nú er bara að sjá hvort einhver vill nota hana í herferð sinni... Við ætlum að tala við heilbrigðisráðuneitið hér, alnæmisvarnir og kynsjúkdómavarnir og loks smokka fyrirtæki... Fyrst og fremst munum við reyna að selja þeim þetta fyrir eitthvað fé sem færi í næsta verkefni, algjör samstaða í því, því allt tökuliðið frá auglýsingunni varð að fá að vinna með mér aftur... En ef engin kaupir hana þá náttúrulega bjóðum við samt þeim að nota hana þeim að kostnaðarlausu, því auðvita vill maður hafa auglýsinguna í sjónvarpinu...
Náttúrulega væri líka ágætt að hafa hana í gangi á Íslandi... þess vegna hafði ég ekkert tal í henni til þess að hún yrði alþjóðlegri... Það eina sem þyrfti að gera væri að breyta textanum í endanum...
Allavega... Hér er samt sagt þessi auglýsing... og ég vona þið lærið eitthvað af henni...

Posted 5:33 f.h. by Unknown
Kalliði mig galinn en ég bara get ekki fengið mig til þess að bæta við nýjum bloggara nema það séu allavega tveir í einu... Ég þarf eiginlega að gera allt í pörum, fernum eða áttum... Tvö tyggjó, fjórir kossar, átta M&M...
Allavega... Þannig ég er búinn að hafa veffang hjá vinkonu minni og fyrrverandi vinnufélaga í nokkra mánuði og ekki bætt inn á listann hjá mér því ég hafði aldrei neinn annan til að setja inn á sama tíma... En nú í vikunni birtist mér einn æsku félagi úr fortíðinni (erfitt að eiga æskufélaga úr framtíðinni) með "comment" hjá me´r, og hann skildi eftir veffang... Þannig nú get ég glaður bætt inn tveimur bloggurum...
Tökum þetta í stafrófsröð...
Fyrst ber að nefna Árna Þór Birgirsson (Birgisson? (Svei, fallbeyging alveg að gefa sig))... Við vorum saman í bekk frá 9 ára aldri í Fossvogsskóla (Fossó), alveg í gegnum 10. bekk í Réttarholtsskóla (Réttó)... Eftir það fór hann í Verslunarskóla Íslands (Versló) og ég í Menntaskólann við Hamrahlíð (M.H.ó) og leiðir skildust... En þetta er fínn fýr og frábært að hann skildi hafa grafið mig upp...
Næst er svo hún Sunna sem bloggar með kærasta sínum Geira í Danmörku þar sem þau nema... Sunna var vinnufélagi í sumar í Álverinu í Staumsvík (ÍSALó) sem er að vísu nú kallað ALCAN (-ó)... Góðar stundir þar...
Nú hafiði eitthver önnur blogg til að kíkja á yfir helgina, því þið vitið ég tek vanalega bloggfrí þá daga sökum djamm og skemmtilegheits... Að vísu sökum brjálaðs fiðrings *fiðr**fiðr* þá mun ég ekki djamma þessa helgi, heldur setja alla orku mína í handritsgerð...
Ekki gleyma mér samt... Ég kem fílefldur tilbaka eftir helgi... þó það tekur eflaust mikla orku að efla fíla... hver gerir svona lagað...

Posted 3:25 f.h. by Unknown
Þvílíkt pirrelsi *pirr**pirr* að skemma síma sinn... Eftir að hafa fallið af stíflunni í lækinn þá náttúrulega fylltust vasar mínir af vatni og þ.a.l. sími minn líka... og hann varð algjörlega óvirkur...
Ég náttúrulega lét það ekkert á mig fá... en þegar við komum í bæinn þá skyndilega áttaði ég mig á hversu svakalegt það er að hafa ekki síma sinn... Ég var algjörlega félagslega geldur (Socially Castrated)... Ég hafði ekki eitt einasta númer af fólkinu í kringum mig... Það er nógu erfitt að muna 7 stafa númar heima, hvað þá 10 stafa hér... Og svo náttúrulega gat engin náð í mig heldur og engin vissi að ég var símalaus... Fyrir utan að missa öl símanúmerin þá fannst mér líka mjög sárt að missa mjög góð SMS til mín sem ég hef geymt á íslensku, ýmist sæt, dónalega eða passleg blanda af báðu...
Það eina sem ég gat var að sjúga mig fastan að næstu manneskju með gemsa eins og hrúðukarl (hnúðukarl? (þið vitið, skelfiskurinn sem festir sig við báta og hvali)) í von um að kanski væri eitt símtal til mín...
Sem betur fer eftir að síminn varð algjörlega þurr og eftir smá hreinsun þá virkar hann á ný... en náttúrulega hef ég ekki keypt inneign síðan fyrir helgi þannig hann hefur í raun verið ónothæfur lengur en hann var bilaður... En ég hef allavega númerin tilbaka... ... ... ekki meira blogg í bili... farinn að skoða SMS...

Posted 3:20 f.h. by Unknown
Sem aðstoðar leikstjóri í ferðinni síðustu helgi þá fannst mér góð hugmynd að skrásetja alla atburði í tímaröð þannig við gætum séð hvað við vorum að gera og hvenær... Skráði brottfarir, stopp, komutíma, viðtöl og allt sem tengdist myndinni... Til viðbótar þá fannst mér einstaklega áríðandi að skrásetja hvern einasta viðrekstur eftir losunartíma, einstakling og náttúrulega gæðum... Myndaðist þessi langur listi sem er meiri en allur tökuatburðunir...
Það náði að vísu enginn "10" stiga skoti, en það voru nokkrar ljúfsárar "níur" sem brenna í minningunni og nasaholunum...
Boys will be boys...

Posted 3:03 f.h. by Unknown
Í mörgum ferðum fer ferðalagið sjálft að áfangastaðinum oft skemmtilegast... Ósjaldan hefur maður heima troðið sér nokkrir félagar í bíl, keyrt í fleiri fleiri tíma og sötrað öl í rífandi stemninggu fyrir komandi helgi... En nær hvert sem ég hef keyrt á Íslandi, þá er ferðin aldrei svo löng að maður hefði geta gert það alsgáður...
Hinsvegar þegar ég frétti að ferðin norður að bænum Hakakross væri 8 tímar eða meira og án eins bjór sopa alla leiðina, þá byrjaði ég að hafa áhyggjur að ég myndi missa vitið, þolinmæðina eða lífsviljan... Hinsvegar get ég sagt að þessi átta tíma keyrsla var ein skemmtilegasta keyrsla sem ég hef á ævinni kynnst... Þvílíkur lúxus að vera að ferðast með fólki í sama námi og með sama áhugasvið og þú... Þó svo það var kolniðar myrkur og ekkert að sjá þá drápum við tímann með talstöðvum á milli bílanna og kepptum í stanslausum spurningakeppnum og leikjum um kvikmyndir og Simpsons... Án gríns (en það var samt fullt af því) þá liðu fyrstu 7 tímarnir sem 2 tímar...
En náttúrulega sökum þvílíkrar skemmtunar og orku fyrstu sjö stundirnar, þá leið síðasta stundin eftir alla vökuna sem 7 tímar... þannig tæknilega séð fannst mér ferðin klukkutíma lengri en hún var í raun... og þá er lúxus að batteríin í talstöðvunum kláraðist því þá minnkar nöldrið um helming...

Posted 5:06 f.h. by Unknown
FIÐRINGUR...!!! OOoohhhh... *fiðr**fiðr*...!
Þið spyjið ykkur kanski af hverju...? Það væri náttúrulega gáfulega að spyrja mig... og hér er svarið...
Ritstífla mín brast...! Hún myndaðist því ég var með margar hugmyndir fyrir eina mynd til að fylla hana en enga hugmynd hvernig skal senda þær áfram... Þannig þær fóru allar áfram á sama tíma og engin komst að... Ég var búinn að standa á þessari stíflu í marga mánuði en loksins gaf hún sig þökk sé skriftækni sem ég lærði um daginn... þannig nú féll ég af stíflunni og ofaní flóðbylgju af söguþræði sem steymir hratt áfram...
Ég get hér með sagt að ég er kominn með söguna frá A-Ö, með viðkomu á hverjum bókstaf...
Myndlíkingin um að handritsgerð sé bílferðalag verður notuð aftur...
Í sumar var ég með bíl, farþega, nokkra áfangastaði og enda en enga hugmynd um hvernig skal komast á milli né í hvaða röð...
Núna er sama liðið í bílnum, nema ég staðsetti áfangastaðina á landakortinu, sá vegalengdirnar á milli, bætti við pissustopp hér og þar til að fylla í eyðunar og er með áætlaðan ökutíma að endanum sem er mér nú svo auðratanlegur...
Eins og vanalega eru þið lesendurnir bensínið sem drífur mig áfram...
Nú ert bara að pakka nesti og leggja af stað...
Eins gott ég gleymi ekki vegkortinu á einhverri bensínstöð...

Posted 10:15 e.h. by Unknown
Vissuði að hakakrossinn er fórnt tákn gæfu... og reiknuðum við náttúrulega með að sökum þess við vorum að gera heimildarmynd um bæ sem hét einmitt Swatstika (Hakakross) sökum heppni þess, þá hlyti allt að ganga okkur í haginn... Hér er einmitt listinn yfir gæfu okkar:
1. Á leiðinni norður gleymdist vegakortið þannig við vissum ekki leiðina.
2. Inní vegkortinu voru spurningarnar fyrir öll viðtölin.
3. Við lentum í fyrstu snjókomu vetursins.
4. Við vorum á sumardekkjum.
5. Það er veiðitími á elgum, þannig þjóðvegurinn á að vera pakkaður af þeim, þannig líkurnar á að keyra á einn tugfaldast.
6. Það var alskýjað við sólarupprás þannig við náðum ekki skotinu sem við keyrðum alla nóttina til þess að ná.
7. Þegar við komum sjáum við að batteríin fyrir myndavélarnar eru næstum dauð.
8. Það er ekkert hleðslutæki með.
9. Tvær stórar myndavélar en aðeins ein snúra til að gefa þeim rafmagn.
10. Skjárinn til að sjá myndgæðin vantaði líka snúru... og rafmagn...
11. Hljóðupptökutækið fylgi ekki með rafmagni.
12. Við fundum ekki hvernig skal setja heyrnatól þá á myndavélina til að hlusta á gæðin.
13. Talstöðvarnar urðu batteríslausar.
14. Það tók mest allan tíman að finna þessar rústir því við fórum alltaf ranga leið.
15. Aðal viðmælandinn varð of feiminn til þess að láta taka við sig viðtal.
16. Annar viðmælandi hvarf fyrir tökur.
17. Þriðji viðmælandi hvarf áður en við fengum skriflegt leyfi hans til birtingar.
18. Við fengum stöðumælasekt.
19. Við áttum að fara niður í alvöru námu en daginn sem við komum var verið að sprengja þar og engin mátti fara inn.
20. Við svæafum yfir okkur því engin vaknaði við klukkuna.
21. Við festum bílinn í for og vaðr að láta draga hann úr.
22. Ég datt af stíflu og ofan í lækinn, dýpra meginn.
23. Sími minn eyðilagðist þannig.
24. Við fundum kortið og allar spurningarnar rétt áður en við komum heim.
Gæti vel verið ég sé að gleyma einhverju...
Allavega... Kalliði mig heppinn, heppinn...!

Posted 9:42 e.h. by Unknown
Þið þekkið það að finna hlut alltaf á síðasta staðnum sem þið leitið... Við lentum einmitt í frekar ýktri útgáfu af því um helgina...
Við vorum að leita að námurústum og okkur var sagt að fara að járnbrautarteinunum, labba eftir þeim þangað til við getum beygt af þeim til vinstri og fundið rútirnar...
Við komum að teinunum og löbbum eftir þeim í dágóða stund með allt tökudraslið okkar... Skyndilega föttum við að sniðugra hefði verið að skipta liði, þannig helmingurinn snýr við og labbar í hina áttina eftir teinunum... Við löbbum allir í lengri tíma en finnum ekki neitt... Við gefumst upp, tölum við nokkra þorpsbúa og þeir segja okkur nákvæmar leiðbeiningar... Við vorum víst á vitlausum teinum...!
Við keyrum að hinu teinunum og æðum aftur af stað í áttina sem okkur var bent... Við löbbum og löbbum, lengra en áður en ekkert finnum við... Þá náttúrulega föttum við að við fengum vitlausar leiðbeiningar (ekki eins og við höfðum getað fylgt þeim vitlaust)... Við verðum því að laba alla leiðina tilbaka, en þá er orðið svo dimmt að ekki er hægt að mynda...
Það voru fjórar mögulegar leiðir og við völdum fyrstu þrjár sem eru vitlausar... Allavega, daginn eftir var aðeins ein leið eftir og við æðum hana bjartsýnir um að finna nú loks rústirnar... Eftir langt labb með allt draslið sjáum við skyndilega að þessi leið sameinast leiðinni sem við fórum í gær þannig í raun fyrsta leiðin sem við völdum var í raun rétt eftir allt saman... Samt fundum við ekki neitt...
Urðum við því að snúa við og draga þorpsbúa með okkur... og við fundum loks rústirnar... Það eina sem við þurftum að sjá var var falið op á runnunum sem lá að vel földum stíg, sem leiddi okkur að vel földu merki, sem vísaði á ósýnilega leið (bókstaflega) meðfram þéttvöxnum skógi... og þar eftir gott labb var augljóslega rústurnar... augljóslega...
Eftir það fundum við bjórastíflu... en það er önnur saga...

Posted 8:45 e.h. by Unknown
Hvernig endaði ég í læknum spyrjiði kanski... og af hverju var ég á bjórastíflu... Svarið er einfallt... "Af því hún var þarna"...!
Ég held að ég þarf ekki að réttlæta það meira... Ég meina ég er lengt í óbyggðum Kanada, labbandi um náttúruna og kem að bjóra stíflu... Auðvita prófar maður að labba yfir hana...
Við vorum fjórir saman að taka upp þegar við komum að stíflunni... Ég náttúruelga æði beint á hana og labba yfir... Það gengur all svakalega vel... Þessir bjórar kunna sko aldeilis að byggja stíflur... En svo þegar ég kem miðsvæðis þá sé ég stórn drumb sem ég álit sé sterkasti parturinn þannig ég stíg á hann... Náttúrulega þá var hann ekki einu sinni partur af stíflunni þannig hann sökk niður ásamt skrefi mínu... ég reyni að ná jafnvægi og stíg á annan stað en það var um seinann... Næsta skref var beint í lækinn og náttúrulega djúpu meginn þannig ég fór allur ofaní með vatnið vel uppá bringu... Ég ákveð þá að labba tilbaka fyrst ég er nú algjörlega blautur en þá lendi ég á dýpri stað og vatnið fer uppá bringu... Ég klöngra mér því aftur uppá stífluna og þróskan í mér knúði mig til þess að fara alla leið yfir... og mér tókst það...! Svo æði ég tilbaka... krækji mig á grein og flýg fram fyrir mig aftur... Til allra hamingju hélt ég mér á stíflunni (ekki að hefði skipt máli að blotna meira (væri varla hægt)) og komst aftur tilbaka við mikil hlátrasköll félaganna... Svo mikil í raun að einn þeirra bókstaflega pissaði aðeins á sig...
Auðvita var þetta allt fest á filmu (spólu), þannig ég mun í náinni framtíð setja hlekk á þetta hér á blogginu... hafið augun opin...
Jamm, skemmtileg stund... synd það skyldi vera svona kalt... Ég hefði getað slípað demanta með geirvörtum mínum... Ég hef oft áður orðið blautur eftir bjóra, but this is rediculus...

Posted 8:21 e.h. by Unknown
Góð ferð um helgina... Eins og ég sagði áður frá þá var farið til smábæjar sem heitir Swastika sem er lengst í rasgati, framhjá krummaskuði (krummaskruði?) og út í buskann...
Það var lagt af stað á fimmtudegi klukkan 22:00... Svo var keyrt í gegnum nóttina þar til við komum ósofnir á áfangastað um 6:00... Þá settum við upp tæki og tókum upp sólarupprásina... Svo var dempt sér í fleiri tökur fram eftir degi með litla pásu fyrir morgun og hádegismat... Loks kláruðum við um 19:30, gengum frá, æddum út á veitingarstað og drukkum svo uppá mótelherbergi eins lengi og við gátum haldið okkur vakandi (þarf ekki að taka fram hver hélt lengst út)...
Daginn eftir var vaknað um 10:00, ætt út í bíla, tekið aðeins meira upp, morgunmatur og svo farið af stað heim um 12:00 og komnir 20:00...
Ég veit að fólk nennir oft ekki að lesa stór blogg, þannig ég stiklaði á stóru hér yfir atburði heilar helgar, en það sem stendur út úr mun fá sér blogg færslu... eins og þegar ég bókstaflega stiklaði á stóru og endaði í læknum... En svona var allavega helgin í heild... Eða eins og Julius Seasar sagði: "Vini, Vidi, Video"... Komum, sáum og tókum upp...

Posted 11:21 e.h. by Unknown
Hér er gáta sem ég bjó til eftir viðburði frábærar helgar:
Á laugardaginn datt ég af stíflu eftir marga bjóra og endaði í læk... Samt var ég edrú...
Hvernig er þetta hægt?

Posted 5:27 e.h. by Unknown
Þvílík fer framundan á eftir... Ætlum að tæta úr bænum til þess að gera heimildarmynd um bæ sem heitir "Swastica" (Hakakross)... Hann hefur heitið það í meira en 100 ár en í seinni heimstyrjöld átti að breyta nafninu í "Winston" í höfuðið á "Winston Churchill" (Sigrar 1000kg Kirkjuhæð)... En bæjarbúar neytuði því þeir sögðu að þeir komu fyrst og Hitler mun hvort sem er tapa... sem hann gerði... En orðið "Swastica" er ennþá tákn sem litið er niður á, þannig við viljum tala við bæjarbúa og fjalla um sögu bæjarins...
Allavega... Þetta er svo sem ágætis saga... en það sem dró mig að verkefninu var ferðin sjálf... Bærinn er í 800 mílna fjarlægð beint í norður... Þetta er því ekta háskóla "Road Trip"... og ég fæ að sjá svona afskaplega mikið af landinu... en er samt ennþá í sama héraði... Mikið er nú Kanada stór...
Svei því að eiga ekki stafræna myndavél... Sveiasta svei svei...
En eftir helgi verður þessi fínasta ferðasaga... En þangað til...

Posted 7:07 f.h. by Unknown
Cindy, góðvinkona mín og hægri hönd í flestum verkefnum fékk sérkennilegt símtal seint í nótt (1:30)... Það var verið að biðja um númerið hjá mér fyrir "Lori" eða "Lauri"... Röddin var eitthvað sérlega skrítin fyrir Cindy þannig þannig hún vissi ekki hvort Lori/Lauri væri karl eða kvennkyns og hvort það var hann/hún sem var að tala... en eftir nokkrar spurningar komst Cindy svo að því að Lori var kvennkyns og það var eflaust gaur að hringja fyrir hana... Eflaust Lori sem er með okkur í skólanum... Hún vildi samt ekki vera gefa upp númerið mitt (hefði getað verið crazy aðdáandi (eflaust (ég hlýt að eiga nokkra))) þannig Cindy tók númer og skilaboðin "He know's what it's about." og hringdi svo í mig vitandi að ég væri náttúrulega lærandi svona seint (eins og alltaf (sko mig))...
Ég ofsa forvitinn hringi náttúrulega tilbaka (hefði getað verið glæsilegur aðdáandi (eflaust (ég hlýt að eiga meira en nokkra)))... og fæ einmitt þessa sömu sérkennilegu rödd... nema ég vissi strax að þetta var kvennkyns... Cindy sæta og saklausa hefur greinilega aldrei heyrt ráma og þvoglumælt "Viskírödd" áður... og þetta var svona rödd sem maður heyrir aðeins frá kellingunum sem hanga með rónunum niðrí bæ...
Ég byrja þá að hugsa hvað draugfullur og subbulegur kvennmaður vill með mig, og hvernig hún fékk númerið hjá Cindy til þess að komast að mér... Ég spyr hvernig ég þekki þessa Lori og hún segist hafa hitt mig á horninu "Queen og Blablabla" um helgina og núna væri hún laus... Ég stóð fyrst alveg á gati en skyndilega kviknaði á perunni... Hvers konar kvennmann hittir maður á götuhorni um nætur sem er eflaust útúrsjúskuð...? ... ... ... Jamms... Nákvæmnlega...! Engin furða hún vildi ekki útskýra fyrir Cindy tilgang símtalsins... Ég segi hún hlýtur að hafa fengið vitlaust númer... Þá spyr hún hvort ég sé ekki örugglega "Raji"... Haha, "Raji"... Ég segi nei og hún skellur strax á...
Allt liggur í augum uppi núna... Útskýringin er sú, að Lori hefur hringt í Cindy eftir hún skrifaði niður rangt númer um helgina... Svo biður hún um hann "Raji"... Cindy sæta og saklausa ekki skiljandi alveg hélt hún meinti hélt hún sagði "Raggi" og tók þessi skilaboð fyrir mig... Þetta er í raun fáranleg tilviljun á nöfnum og númeravillum...
Ég ætla samt ekki að útskýra þetta fyrir Cindy... Ég held hún hefur ekki gott af því að vita að (eins og sagt var í Svínasúpunni) "Útúrsjúskuð Kókainhóra" sé með númerið hennar...
P.S. Hvað er "þvogl" og af hverju mælir fólk með því...?

Posted 5:28 f.h. by Unknown
OK... Hér er mjög góð dæmisaga um handritsgerð og sölu... Lesið þetta og þá læriði um heiminn sem ég ætla að demba mér í...
Ég var að lesa 95 bls handrit sem heimaverkefni... og í tímanum á laugardag vorum við að tala um það... og mér fannst handritið svona ferlega slappt... nær eini fyrir utan kennaranum sem fannst það... Rómantísk gamanmynd sem var ekkert sérlega rómantísk né gamantísk... Svo var það of einfallt, ófrumlegt og bla bla bla...
Eftir umræðunar sagði kennarinn okkur að þetta handrit var samt sem áður selt og framleitt... Fyrst er handritið "optioned" fyrir um 50.000 bandaríkjadali (USD) til kanski tveggja ára meðan reynt er að koma myndinni á skrið með því að finna leikara og leikstjóra sem hafa áhuga... Ef ákveðið er að gera ekki myndina sökum lágs áhuga fær höfundurinn aftur handritið og má bjóða öðrum það... En það var mikill áhugi fyrir handritinu þannig það var selt alveg... og verðið fer hækkandi sökum vissra atriða...
1. Þetta er fyrsta handrit höfundarins keypt, þannig hann ætti ekki að fá sérlega mikið... en allavega um 100.000 USD (samtals, með fyrri 50.000 USD)...
2. Þetta er rómantísk gamanmynd og sökum lágs framleiðslu kostnaðs og stórs markhóps er verðið eflaust 300.000 USD...
3. Leikstjórinn sem valdi handritið er gaur sem gerði stórsmellinn Sweet Home Alabama og því líklegt að handritið fór á 400.000-500.000 USD sökum lágs áhættu...
400.000-500.000 USD... Mjög gott... MJÖÖÖÖG GOTT... Sérstaklega fyrir fyrsta handrit selt... ... en... ... EN... ... EEEEENNNNN...!!!
4. Leikarinn sem vildi fá aðalhlutverkið... ... er... ... er... ... Will "Árlegir Stórsmellir síðan 1995" Smith (10 stk)... ... *BOOM!**KaCHING!* 1.000.000 USD...! ... Í það minnsta...!
Milljón Kanakall (eða meira) fyrir lélegt handrit...! Ég gæti skrifað svona bull blindani meðan ég svæfi í mikilli þynnku... ... ... Nei! Ég verð að leiðrétta mig... Ég gæti ekki skrifað þetta þannig, því þetta er það lélegt og minn blindandi/svefn/þynnku stíll væri margfallt betri...
Þá spyr ég... Hvað í andskotanum er ég þá að sitja hér og blogga um lélegt handrit þegar ég gæti verið að skrifa eitt miklu betra...? Ég meina, ég var að skila frá mér 140 hugmyndum að handriti nú á laugardag... Af stað nú...!
P.S. Hér er "trailer" fyrir þessa mynd... og hann er allt öðruvísi en handritið... Greinilegt að handritið hefur farið í verulega aðgerð hjá "Script Doctor" (mjög algengt) til þess að bæta það (eftir sölu)...

Posted 4:03 f.h. by Unknown
Góð Hrekkjavökuhelgi... Var að vísu allan föstudaginn að læra alveg til 5:00 um morguninn... Laugardag var vaknað klukkan 8:00 til þess að græja sig fyrir kennslustund í framleiðslu og svo var ég í skólanum í jakkafötum (sökum fagmensku í verkefni mínu) til 17:00... Blehhh...
Svo dreif maður sig heim, reif sig úr öllum fötum, sturtaði og æddi til Toronto með eitthvað samansull af dralsi sem ég ætlaði að gera búning úr... Endaði sem Galdakall (Garlakarl)... Til að bæta frekar á útlitið þá notaði ég eitthvað af afgangs farða frá því í fyrra, þrátt fyrir vesenið sem grænn og vatnsheldur farði olli mér þá (sjá bloggið frá í fyrra)... Merkilegt að ég lærði ekki af mistökunum...
Fór með Lindy frænda í þrjú stór partý langt framundir morgun, þvílíkt stuð... og merkilegt nokk, fólk mundi eftir mér frá því ég var The Hulk í fyrra... "Weren't you the guy who left behind green glasses last year?", "Weren't you the guy who coloured all the handles on the foosballtable last year?", "Weren't you the guy who coloured three taxis last year?" voru týpískar spurningar...
Og hvernig gat maður svarað örðuvísi en með stóískri speki Kermit frosks: "It's not easy being green"...
Spurning um að velja sér annan lit á næsta ári...