Lífið, heimurinn og allt saman

föstudagur, október 29, 2004


Var á tónleikum í gær með Lindy "frænda"... Hann spilaði með einhvern trommara en svo með kærustu sína á bassa... Hún er nær spegilmynd eiginkonu bróður míns nema ljóshærð (smekkur fólks er greinilega arfgengur)... Mjög gamana að sjá par starfa saman á svona sviði (þ.e.a.s. atvinnusviði (voru samt líka uppá sviði))...
Þetta voru langir tónleikar með mörgum atriðum og lokaði Lindy þeim snilldarlega... Samt sökum lengdar og vökvaneyslu, þá varð ég að bregða mér nokkru sinnum á salernið... Typpical (haha typpi/salernissaga (tilviljun?)) skemmtistaðar salerni, að baka til í dimmum og drungalega kjallaranum... Fyrstu skiptin sem ég fór þarna inn var bara "gesta gangur"... en svo þegar ég fór seint um kvöldið þarna inn beið blökkumaður (hvað er "blökk") við vaskinn... Ég labba að vaskinum og hann skýtur mig... með sápu úr dollu, beint í lofann... Tendrar leyftursnöggt á volgu vatni og réttir mér svo bréfþurrku... Þá sá ég hann var með skál hálf fulla af klinki... og ég náttúrulega fann eitthvað laust í vasa mínum (þ.e.a.s. klink (ekki mikið annað laust (hjúkk!))) og setti í skálina á leið út...
En þá spekulera ég... Miðað við aðstæðurnar... Er þetta ekki bara einhver gaur að græða smá auka pening, frekar en að skemmtistaðurinn ráði einhvern í svona til að bæta salernisferðinar... Ég meina hann var ekki þarna í upphafi kvöldsins... og hann var ekki að gera neitt sérlega mikið til að laga "atmosinn" í dimmum subbulegum kjallara... Að vísu er hann hæfileikaríkari en flestir Kanadamenn sem ég hef hitt hér því þetta er eini maðurinn sem ég hef séð sem kann sturta niður á gamla mátann, s.s. með rofa... Allir aðrir álíta að um leið að þeir bakka frá skálinni þá er allt sjálfvirkt... Kom ég því alltaf að hreinni skál þetta kvöld (fyrsta sinn ever hér), og ég held það var alveg þjórfésins virði...


fimmtudagur, október 28, 2004


Þynnkumatur dagsins var austurlenskur... Úr nóg að velja þar sem ég fór... og þar lærði nokkra hluti...
Vissuði það er hægt að sýna eitt ofsalega dónalegt með krækling...? og á veitingarstað í þynnku er það svo rosalega fyndið...
Sem betur fer var þvagblaðra mín í góðri þjálfun eftir að hafa haldið inni miklum vökva kvöldið áður, þannig ég slapp við það að pissa á mig úr hlátri...
Já... Og vissuði að Jello biti getur skoppað all svakalega á malbikinu...? *Boing!* Haha...
Sko mig... Þó ég sé orðin 26... ...


Alltaf gaman að fara á veitingarstaði á afmæli sínu þar sem maður fær fría köku ásamt fölskum afmælissöng frá starfsfólkinu með fölsk bros... Þetta er í raun fyrsta sinn sem ég fæ svona fyrir mig á afmæli mínu... Fékk einu sinni svona á Hard Rock Café heima eftir að Sigrún litla sistir mín laug að sætu þjónustustúlkunni að ég ætti afmæli þannig hún varð að syngja fyrir litla feimna (og vandræðalega (ég meina ég átti ekki afmæli)) mig...
Það er náttúrulega sérsvið Hard Rock, afmælisís dreyfing... Ég meina það eins sem þeir biðja um þegar þú sækir um starf sem þjónustu stúlka er A. Þú lítur vel út í mini pisli og B. Þú kannt afmælissönginn... og ef þú kannt ekki sönginn þá geturu alltaf bara lært hann seinna...


Ofsa skemmtilegt afmæli... Fórum út að éta á stað sem heitir Kelsey's... Lenti akkúrat á "All You Can Eat Fajitas" fyrir 14 dollara.... MMmmmmm... Það var varla pláss fyrir bjór... Þess vegna gáfu mér allir skot...
Svo fórum við öll heim og þar var partý fram undir morgun... Úfffff... Búinn að vera í allan dag að sleikja sár mín... Þessi þvílíkur hausverkur sökum of mikils gleði og hamingju nóttina áður... og kanski 10 mismunandi tegundir af skotum (og ekki alltaf eitt af hverju)... Hér er listinn...
Prairy Fire: Tequila og Tabasco... Smakkast HEIT!
Bazooka Joe: Banana Liqure and "eitthvað blátt"... Smakkast sem tyggjó
Crispy Cream: ??? og ???... Smakkaðist sem kexkaka
Dr.Pepper: Amaretto skot ofaní glasi með bjór og kók... Smakkast sem Dr.Pepper (Duh)
Jagermeister: Jagermeister... Smakkast sem íslensk útileiga
Sambúkka: Sambúkka... Smakkast sem logandi vökvi í munninum
Kalhua: Kalhua... Smakkast sem kaffi
Black Ball: Kalhua og Sambukka... Smakkast sem lakkrís kaffi
Tequila Rose: Bleikt kellingar Tequila... Smakkast væmið
Brandy: Brandy... Smakkast sem Brandy
Ekki slæmur árangur... og samt var ég ennþá standandi og í góðum gír... Drakk alla svo langt undir borðið að það endaði í kjallaranum... Þetta ár byrjar vel...


þriðjudagur, október 26, 2004


Í dag á ég afmæli... og ekki bara venjulegt afmæli... Ég er að verða 26 ára á 26. degi mánaðarins (sjáiði mynstrið?)... Þegar svoleiðis kemur fyrir er það kallað "Champagne Birthday" í höfuðið á "Sir. Edmund Birthday" sem fannst svo gaman að halda upp á þá daga sem hann eldist...
Mun ég því fagna aldri með einni vel valdri (og kaldri) kampavínsflösku... *POP* Skál...!


Já, bloggið mitt er hér með tveggja ára... Ég vill því þakka öllum lesendum fyrr og síðar fyrir lesturinn, hvort sem það er daglegur, vikulegur eða mánaðarlegur lestur... Jafnvel þó þið hafið bara kíkti inn örfáu sinnum sökum þess að ég notaði einhvern tímann orðið "brjóst" og Google henti ykkur hingað inn fyrir miskilning...
Mange takk...


Hvernig fór ég að þessu...? Það er ekkert mál fyrir mig að muna afmæli mitt (26 ára reynsla) en ég stein gleymdi öðru afmæli sem er mér mjög náið... Afmæli bloggsis míns... Ég er tíu dögum of seinn...!
Fyrir utan að vera góð þjálfun og viðhald í ritkröftum mínum, þá hefur bloggið bæði kynnt mér fyrir frábærum nýjum manneskjum og svo endurnýjað sambönd við gamla vini sem ég hafði kanski ekki heyrt frá í lengri tíma (sjá lista til vintri)...
Allavega, þá er hér fyrsta bloggið sem ég skrifaði fyrir tveimur árum... Stíllinn minn hefur ekki sérlega breyst... nema kanski ég virðist nota nú til dags meira af "þremur punktum í röð"... eins og þið sjáið...
Miðvikudagur, október 16, 2002
Posted 7:01 PM by Raggi
Já, hvar á að byrja...
Segjum kannksi aðeins eitthvað um lífið. Til að byrja með er lífið allt of stutt til að fást við stafsetningarvillur. Þannig að strax hef ég leið til að einfalda líf mitt með því að hafa engar áhyggjur af þeim. Í flestum tilfellum eru þetta hvort sem er innsláttarvillur og ef ég fer að hægja á mér og hugsa um það sem ég skrifa þá byrjar meður að leiðrétta allskonar hluti og janfvel hættir við að segja það sem manni lihhur á hjarta. Og ég var að taka eftir geðveikum villum í síðustu setningu en í þrjósku minni ætla ég ekki að leiðrétta þær. Það er ekker "e" í "maður" né "h", hvað þá tvö svoleiðis í "liggur"
Annað sem ég veit er að engin nennir að lesa of langa málsgrein...


mánudagur, október 25, 2004


Farinn að versla mér afmælisgjöf... Sökum fjarlægðar við fjölskyldu þá er betra bara að senda mér fé sem ég svo nota til þess að verlsa inn hér mínar gjafir... Á dagskrá er að bæta við buxnafjölda minn... Tókst nefnilega daginn fyrir brottför til Kanada að eyðileggja tvennar buxur (tvær brækur) og hef bara átt gallabuxur til afnota, fyrir utan að vísu stuttbuxur sem ég notaði vel yfir mánuð hér sökum hita...
Var hinsvegar beðinn sem hluti af gjöfinni að taka með mér kvennmann til þess að aðstoða við fatavalið... Greinilegt að fólk heldur ég sé slappur í að velja föt... En það er ekkert mál... Það sem er með skálmar og engan kraga eru buxur... Hefur ekki klikkað hingað til...


Annasöm vika frammundan... Hmmm.. Í raun vitleysa að taka fram "annasöm" vika því þær eru allar þannig... Það væri eitthvað sérstakt ef vikan væri róleg, þannig ég ætti frakar að taka það framm er þanig kemur uppá... OK, byrjum aftur...
Vika frammundan (doldid obviouse að vísu)... Það er samt "frí" í skólanum því það er "lestrar vika"... og það sem ég þarf að "lestrast" er að klára tvo fyrirlestra, klippa tvö myndbönd, skrifa eitt stuttmyndahandrit, undirbúa tökur, búa til 80 kvikmyndahugmyndir, lesa 120 bls. handrit, tæknibrellast og fleira... Til viðbótar er 7 tíma kennslustund á laugardag, hrekkjavaka á sunnudag, listasýning Jonathan McFall (fyrv. herbergisfélaga) á sunnudag, tónleikar með Lindy á fimmtudag... og... OG... afmæli mitt á morgun...!
Set þess vegna "frí" í gæsalappir því það er eitthvað sem ég mun ekki njóta... Hmmm, mun heldur ekki njóta "hvíldar" og eflaust "svefns"... ... "kvennmanns"... tíhí...


fimmtudagur, október 21, 2004


Hérna eru tvær örstuttar klippur sem ég var að vinna að fyrir "Special Effects" (Tæknibrellu (duh!)) kúrsinn minn... Ég gerði klippur um uppáhalds viðfangsefnið mitt... Mig (bjuggust þið við einhverju öðru?)... en með brellu ívafi (tæknilegar sko)...
Hér er ég... og hér er ég aftur...
Svona til gamans þá er ég líka með þessa aðeins lengri klippu sem ég er búinn að vera linka á hér til hægri í lengri tíma... eitthvað sem ég gerði fyrir bleh mörgum árum og er aðeins einfaldari en í svipuðum stíl... sem sagt um mig...
Jæje, ég er komin með nóg af því að tala um mig... Talið þið núna um mig...


Næsta hópverkefni komið... 2-5 mínútna stuttmydn sem á að tjá einhverja tilfinningu án aðstoðar tals (má samt vera tal, bara ekki til þess að tjá tilfinninguna)...
Ég valdi "disorientation", eða sem þýðist kanski "ringulreið" en samt ekki (einhver uppástunga? (please!))...
Ég kynnti hugmyndina í gær og sagðist ætla að sýna þetta með þýskum túrista sem villist í stórborg... Í grófum dráttum (en ekki dónalegum) þá lýsist þetta svona... Við hverja beygju sem hann tekur þá er umhverfiðað verða furðulegra, hvort sem það er litirnir, byggingarnar eða fólkið í kringum hann... Ég vill gera þetta mjög kómískt (náttúrulega) og í svona "Monty Python" stíl, þar sem allt ef leyfilegt...
Hugmyndin var valin þannig ég fæ að leikstýra... Stuttu seinna eru leikstjórar verkefnanna að biðja fólk um að vinna með sér en ég var svo heppinn að allt (snilldar) tökuliðið frá auglýsingu minni streymdu að mér því það þráði að vinna aftur með mér ásamt fullt af öðru fólki þannig ég virðist vera með stærsta (stærðsta (stærðasta?)) tökuliðið...
Nú er bara að undirbúa sig... Ég er svo heppinn að vinkona mín á þýskan föður sem á lederhosen og alls konar öðruvísi eðal þýskan klæðnað... Nú vantar bara kúrekaföt á Hitler... Howdy, howdy, howdy...


Eftir að hafa eytt meira en mánuði á stuttbuxum þá er frekar böggandi að þurfa vera kominn í hlýrri föt... Sérstaklega þar sem ég er alltaf að gleyma jökkum, peysum og skálmum á ýmsum stöðum í skólanum...
Jamm, veturinn er kominn... Hér hefur hann tilhneygingu til þess að liggja í rólegheitunum og stökkva svo á grunnlausa borgara... Eina stundina er maður með sólgleraugu í framan, og þá næstu er tungan frosin við þau (þið spyrjið kanski af hverju maður er með sólgleraugun í munninum (það er bara svo cool))... Það er ekki eins og íslenski veturinn sem er eins og leiðinlegasti gesturinn í partý... Mætir allt of snemma, lætur fara lítið fyrir sér í byrjun en byrjar svo að bögga alla með leiðinda stælum... Svo er hann líka alltaf síðastur að fara, og þá þegar hann er vel slappur og þreyttur... og svo þegar þú heldur að veturinn sé farinn, þá snýr hann sér við og ælir í stofuna hjá þér...


þriðjudagur, október 19, 2004


Sökum hugmyndaleysi ætla ég að setja inn einn lítinn og nettan brandara sem ég heyrði í sjónvarpinu... Mér finnst hann all svakalega góður...
What is the difference between a terrorist and a woman with PMS...
You can negotiate with a terrorist...

AHAHAHAHA...! Snilld...


Það er verið að mjólka mig þurrann... Ég er að rembast við að dæla út hugmyndum dag eftir dag... Fyrst er náttúrulega mín daglega skylda (eða þráhyggja) að blogga næstum þrisvar sinnum á dag... Svo á ég sem heimaverkefni að finna upp fimm hugmyndir á dag fyrir kvikmynd... Svo er ég að finna upp hugmyndir fyrir auglýsingar, stuttmyndir, heimildarmyndir og fleira...
Gallin er þá, að sökum ofdælingar á hugmyndum úr brunni heilans, þá virðast þær verða þurrari og þurrari sem koma út í staðin fyrir safarík verk... Ég meina ég er að blogga um hugmyndaleysi því ég er hugmyndalaus... Algjörlega útúr mjólkaður (Muuuuu)...
Hvar er júgursmyrslið...?


Auglýsing mín er kominn á næsta stig... Fyrst var undirbúningur (pre-production), svo voru tökur á þriðjudag (production) og nú loks samsetning og eftirvinnsla (post-production)...
Undirbúningurinn var alveg snuðrulaus (auðvita spyr ég hvað er annars "snuðra" og af hverju er gott að vera laus við hana)... Svo þegar kom að tökudeginum þá var ekki alveg eins mikil mýkt á ferðinni... Málið er að við erum að skjóta á filmu og filma er mun dýrari (dýrri?) en spólur... Svo er vandasamari meðhöndlun á henni og loks er mun minna í notkun sökum kostnaðar... Þar sem vanalega maður er með klukkutíma spólu fyrir 20 dollara, þá erum við núna með 100 fet, sem er 40 dollarar (plús auka 40 í framköllun) en aðeins 3 mínútur... Þannig hér virkilega gildir "time is money"...
Fyrir vikið er fagmennskan á vinnubrögðunum alveg í botni til að tryggja sem minnstan kostnað... Það er ekkert eins og námsmanna tekjur til þess að knýja fram árangur...
Við vorum því ofsa vandasöm, skipulögðum allt vel og vorum tilbúin að skjóta eftir þriggja klukkustunda uppsetningu á sviðsmynd og ljósum... Spennan var í hámarki er ég sem leikstjóri er að fara tilkynna vélinni að byrja að rúlla og fæ að heyra mjúkt "prrrrr" frá henni er mitt fyrsta alvöru verk er gert ódauðlegt á filmu... Ég var með gæsahúð...!
Allir eru tilbúnir í stöðum sínum... ... Gerum þetta rétt...
Aðstoðar Leikstjóri Cindy: "Quiet on the set...! Roll sound...!"
Hljóðmaður Trisha: "Speed...!"
Clapper/Loader Corinne: "Scene 1, Shot 1, Take 1..."
Leikstjóri Raggi: "Roll camera...!"
Tökumaður Radek: "Rolling..."
Leikstjóri Raggi: "Mark it...!"
Clapper/Loader Corinne: *KLAPP!* (með klappspjald sko)
Tökumaður Radek: "Frame..."
Leikstjóri Raggi: "Action...!"
Tökuvél: *KRRrrKKRrrKRRRrrrKRrrrrKRRRrr!!!*
Leikstjóri Raggi: "AAAaahh...??? CUT...!!!"
Þetta var ekki hljóðið sem ég vildi heyra... Þetta er það sem enginn vill heyra...! Hljóðið sem myndast þegar tími=peningur er að krambúlerast í filmuboxinu... Snögg viðbrögð og við lögum vandamálið í blindni (allt gert í myrkri)... Fólk lætur ekki smá óheppni koma sér í stress... Byrjum aftur...
Aðstoðar Leikstjóri Cindy: "Quiet on the set...! Roll sound...!"
Ble, ble, bleeh (sama ferli og áðan sko)...
Leikstjórin Raggi: "Action...!"
Tökuvél: *KRRrrKKRrrKRRRrrrKRrrrrKRRRrr!!!*
Leikstjóri Raggi: "*Blótsyrði!*...??? CUT...!!!"
Uss, uss, uss... Alls ekki gott... Græjum þetta einu sinni enn... Ég tek að mér að hlaða vélina... Komin klukkutíma á eftir áætlun... Allt ready... Ble, ble, bleehh...
Leikstjóri Raggi: "Action...!"
Tökuvél: *prrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr*
Leikstjóri Raggi: "... ... ... and cut! PERFECT!"
Allt er þá þrennt er... Örlögin eflaust að hæðast að mér fyrir að hata tölustafin 3 og allt sem er þannig... En eftir þetta unnum við á met hraða... Skot eftir skot eftir skot... Allar snuðrur lausar og flúnar á brott... Þvílík fagmennska... Hverri skipun var fylgt, framkvæmd og fullkomuð (gaman að stuðla)...
Þetta var samt ekki alveg eins og ég hafði ímyndað mér þetta þegar ég fékk hugmyndina... ... Þetta leit svo miklu betur út í eigin persónu á tökustað... Ég hef séð hugmyndir lifna við áður en þessi hugmynd lifnaði upp eins og Viagra neytandi á nektarströnd... Viðeigandi myndlíking því auglýsingin er myndlíking um typpi... ... Typpi!... *fliss*...


mánudagur, október 18, 2004


Annasöm vika búin... Til þess að geta eytt sem mestum tíma með mínum snillings gestum þá hagræddi ég ýmsu fyrir komu þeirra þannig ég var bæði búinn með allt heimanám vikunnar fyrir komu þeirra og einnig átti aðeins að mæta í einn tíma á miðvikudegi og svo frí út vikuna...
Dagskráin hljómaði sem svo...
Eftir SNILDLAR upptökudag fyrir kynsjúkdóma auglýsingu mína á þriðjudag þá var fagnað með öli... Mættir voru þá Gauti og Þrándur og fengu þeir að kynnast tökuliði mínu...
Á miðvikudag fórum við til Toronto, átum svoo (SVOOOOO) mikið af Sushi og fórum svo að hitta Lindy frænda, en kæraasta hans var að spila á frægum tónlistarbar hér...
Fimmtudagur var líka í Toronto þar sem við fórum í "The Science Center" sem er svona afskaplega skemmtilegt safn... Svo var farið um Kínahverfið... Svo étið á TexMex stað með Margarítakvöld (2.75$ fyrir bjórglas af margarítu)... Loks var stoppað á bar með yfir 250 tegundir af bjór...
Föstudagur kom með ömurlegt veður og var því setið inni og spilað þar til við fórum í KegParty...
Á laugardegi urðu snillingarnir að kveðja og fékk ég þá loksins hvíld...
Nokkur atriði sem ég lærði á þessum dögum...
1. Kanadamönnum finnst ROSA merkilegt að hafa hitt 0.001% af allri Íslenskri þjóðinni í einu...
2. Þrír vel greindir 26 ára gaurar (þar af 2 með Master í Verkfræði) verða að krökkum þegar þeir eru í kringum skemmtileg tæki í vísindasafni...
3. 2.75$ fyrir Margarítu = Margar-rítur...
4. Með 250 tegundir af bjór, eru samt miklar líkur að lenda á vondum... Bleh! Hvað var Gauti að láta í sig...?
5. Lettneskur bjór er góður...
6. Eina leiðin til þess að verða saddari eftir að hafa étið Sushi, væri að éta steypu...
7. Hveitibjór lætur mann prumpa...
Þetta voru sem sagt frábærir dagar og þakka ég Gauta og Þrándi kærlega fyrir stundirnar (og harðfiskinn, nammið og Brennivínið)... Mange mange takk...


föstudagur, október 15, 2004


Hef lítið bloggað þessa vikuna sökum gestrisni... Er með tvo snillinga í heimsókn frá fósturjörðinni og hef lítð farið í tölvuna... Ég vildi samt bara rétt pota mér hérna inn til þess að lata vita að maður er í góðum gír... hversu góðum fáið þið að vita seinna... Þið getið bókað mikið blogg um það í næstu viku, þegar ég fer út í eftirfarandi málefni...
Upptaka á kynsjúkdómaauglýsingu...
Koma Íslendinganna...
Íslendingar í Toronto...
Keg partý í kvöld...
Októberfest á morgun...
Áætlaður bloggtími er sunnudagskvöld (þolinmæði vinnur þrautir allar (nema að aftengja tímasprengju)) þannig þið fáið eitthvað ferskt um mánugdagsmorgun í viku byrjun...
En þangað til... Góða helgi... Lifið heil... Leikið ykkur fallega... og SKÁL...!


þriðjudagur, október 12, 2004


Er búinn að læra á tvær 16mm filmu tökuvélar núna... Það er alltaf einhver fílingur í því að taka eitthvað upp og heyra "prrrrrrr" í vélinni er filman er að snúast, eins og maður sé með lifandi skepnu í fanginu og er að stýra henni...
Það eru alltaf vissir hlutir sem eru eins fyrir allar vélar og maður þarf bara að vita hvar það er stillt... en það sem er mikilvægast að kunna, er hvernig skal hlaða hverja vél fyrir sig... Filma er ekki sérlega ódýr, og ílla hlaðin vél getur skemmt mikið fjárhaglega í efni og vinnu... Til þess að gera þetta ekkert auðveldara skal náttúrulega hlaða allar filmur blindandi í gegnum vélarnar þannig það er eitt að koma því í gegn en annað að gera það rétt... Það er ekki hægt að kíkja eftirá og sjá hvort allt sé í lagi (nema þú villt skemma alla filmuna (anarkisti!))...
Við tökurnar í gær var ég sá eini sem var látin hlaða vélina því engin annar treysti sér í það strax blindandi... Mér finnst það líka alveg svakalega gaman að gera þetta því þetta er eins og gestaþraut (að vísu rándýra)... Ég með svona afbragðs sjónminni átti auðvellt með að muna hvernig allt átti að fara... Plús, það sakar ekki að ég hef haft orð á mérí gegnum árin fyrir hæfileika mína á að þukla á hlutum í myrkri *blikk**blikk*...


Frábær dagur framundan... Undirbúningur á tökum, svo tökur um 18:00... Svo koma Gauti og Þrándur í heimsókn og verða í nokkra daga (SNILLD!)...
En til að byrja daginn þarf ég að skila inn búnaði sem ég var að nota í gær við fyrsta "Bolex" verkefni okkar... Bolex er sem sagt 16mm kvikmyndatökuvél sem er drifin áfram af trekkibúnaði, þannig maður trekkir vélina upp og nær 28 sek... Við gerðum litla, hljóðlausa 2 mín. hryllingamynd í gær með henni... Svona hljómar hún...
Uppvakningur (Zombie) labbar um dimma ganga... Skyndilega verður hann hræddur við eitthvað bak við sig og byrjar að flýja... Við lítum við og sjáum svona "snobb uppa" (Preppy Yuppie), klæddan í pólóbol, vesti, treyju um hálsinn og með tennisspaða (bjakk)... Uppinn eltir upp uppvakninginn (mikið af "upp" hér) sem fellur í jörðina... Uppinn byrjar að slá uppvakningin með spaðanum og með hverju höggi er uppvakningurinn að breytast... Loks er uppvakningurinn líka orðin uppi og þeir labba saman glaðir í burtu...
Svona pínu húmor með því að víxla hlutverkum (sniðugur ég)...
En núna verð ég að drösla vélinni og níðþungum ljósabúnaði aftur í skólann... Eða eins og ég segi alltaf... "They call it a light-kit but it really isn't"...


mánudagur, október 11, 2004


Það gengur sæmilega vel að koma upp með fimm nýjar hugmyndir af kvikmynd á dag... er ekki alveg kominn uppí 50 hugmyndir en samt nálægt... Ég er að reyna að vanda mig og gera góðar hugmyndir þannig það tefur aðeins... Sumar eru VERULEGA góðar og mun ég alls alls ekki segja frá þeim hér því ég vill ekki að þær leki út... Ég vill samt ekki svelta ykkur þannig ég vill gefa ykkur dæmi að hugmynd sem laust niður í koll minn sem mér finnst góð og framkvæmanleg en er bara neðar á forgangslista mínum... Munið, tilgangurinn er að selja hugmyndina með einni eða tveimur setningum...
Hér eru hún og lofið ekki að stela henni... Tilbúin...
Leslindur raðmorðingi byrjað að reyna drepa fólk í stafrófsröð...!
Ha...! Ha...? Hvað finnst ykkur...?


Var loksins að komast að því hvað "Canada" þýðir... Einhver hafði sagt mér ranglega (hann var frá U.S.A. (obviously)) að Canada væri dregið af orðinu "nada" á spænsku sem þýðir ekkert... Þannig upprunalega þegar einhver spurði: "Hvað er hér fyrir norðan?" þá var svarið víst "Se nada" (eflaust vitlaus spænska hjá mér (en svona heyrði ég það)) sem síðar varð "Canada"... En svo var sem sagt ekki...
Rétta sagan er að þegar landnemarnir voru að fara norður, þá hittu þeir indjána... og indjánarnir báðu þá um að koma í þorpið sitt "Canada"... Landnemarnir héldu því að indjánasvæðið héti Canada og kölluðu það það (það það það (ÞAÐ))...
Málið er að orðið "Canada" þýðir "þorp" og var ekkert heiti eftir allt saman... Bara misskilningur hjá landnemunum (sem eru eflaust U.S.A. lið (obviously))... Þannig næst stærsta land í heimi heitir einfaldlega "þorp" (sama sem tjaldbúðir (þetta voru jú indjánar))...
Þetta "useless trivia" (ekki "useless" ef þið viljið bögga kanadamenn) fær mig til að minnast á að þessi ruglingur er ekki einsdæmi... Sökum tungumála hindranna, þá eftir spurninguna "Hvað heitir þessi staður?" sem skilst oftast sem "Hvað er þetta?" þá heita fleiri fleiri staðir í heiminum einmitt bara á frummálinu "Þorp", "Hús", "Heima" og svo framvegis... Enn verra er þegar staðir fá nöfn eins og "Ég veit það ekki" eða "Ég skil þig ekki" (no joke)... Kiliminjaro, hæsta fjall Afríku (rétta nafn: "Gufubað og sandkassi") þýðir einmitt eftir spurninguna: "Hvað heitir þetta?", "Sérðu ekki að þetta er fjall hálfviti þinn!" (mínus dónalegra blótsyrðanna)...
Gott að vita okkar nafn á landi (Íslandi) þýðir allavega eitthvað (þýðing "Hræðum ferðamenn burt")... og fínnt loksins að geta svarað næst þegar einhver spyr: "Sooo? Is Iceland really green and Greenland really ice?" (gerist eflaust innan við næstu 23 mínútur)... Þá svara ég glaður: "Is Canada really a village and "The Village" really a crappy movie shot in Canada?"...


Skrapp aðeins úr bænum yfir helgina... Fór í heimsókn til vinkonu minnar því mér var boðið í Thanksgiving mat... Kalkún... Mmmm...
Bærinn heitir London, og fyrir utan hvað öll nöfnin á hlutum þarna var stolið beint frá London í Bretlandi (Picadilly, Oxford street, Thames River (jamm, áin hét það)) þá er London alveg eins og hver ein og einasta kanadísk borg sem ég hef heimsókt.. Miðbærinn er eins, barirnir, verlsanir og veitingarstaðir... Svo eru alltaf verlsunarmiðstöðvar í útjaðrinum, sem eru einræktaðar af einni upprunalegri móður verslunarmiðstöð (Dollý (Meeeh))... Eflaust gert til þess að blindir geta ratað um þær, alveg sama hvert á landið þeir fara... ... samt tekst mér alltaf að villast í þeim (vani frá því ég var krakki)...
Ég sá því í raun ekkert nýtt um helgina... Í raun gæti verið að lestin sem ég tók fór bara í hring og skilaði mér rétt hjá... Svo var mér keyrt eitthvað og "sagt" að þetta væri allt annar bær þó svo í raun var ekki... Kanski er því Kanada ekki eins stór og ég held hún sé (er Kanada ekki annars kvennkyns nafn á landi?)... Samsæri hjá járnbrautunum... maður veit aldrei...


föstudagur, október 08, 2004


Þakkargjörðar helgin er kominn, og hefð er að segja hvað maður er þakklátur fyrir... Hér er því lítill listi sem ég páraði upp... bara grunn atriði... eflaust að gleyma fullt...
Ég er þakklátur fyrir...
Að vera loksins kominn í kvikmyndaskóla...
Hugmyndaflug mitt...
Frábæra fjölskyldu...
Durgana...
Skvísunar sem ég hef kynnst...
Að fá heimsókn frá íslenskum vinum eftir helgi...
Að vera boðinn í þakkargjörðarmat hjá einhverjum...
Að vera Íslendingur...
Bítlana og Woody Allen...
Að kalkúnn er ekki hryggleysingi...
og síðast en ekki síst... Hver einn og einasta lesanda að bloggi mínu...!
Hmmm... gæti verið að ég bæti við listan yfir helgina...
En... Hvað eruð þið þakklát fyrir...?


miðvikudagur, október 06, 2004


Næsta helgi er þakkargjörðarhátíðin (Thanksgiving (náttúrulega))... Kanadamenn halda uppá þann dag á öðrum tíma en U.S.A. liðið (sem heldur uppá þann dag í Nóvember)...
Það er samt sama hátíðin, haldið af sama tilefni og sami maturinn er á boðstólum... sem sagt kalkúnn (gobble, gobble (þannig segir kalkúnninn (þó "gobble" kaldhæðnislega þýðir "að háma í sig")))... Mmmm, kalkúnn...
Í fyrra á þessum degi missti ég hinsvegar af kalkún sökum þess að fjölskylda mín var of mörgum kílómetrum af fjarlægð í burtu og of mörgum lítrum af Atlandshafi í sundur... En í ár hefur önnur fjölskylda áhveðið að taka mig undir væng (kalkúnavæng) sinn og boðið mér í heimsókn yfir hátíðinnar... Þetta er fjölskylda kóreisku "litlu systur" minnar og eru þau víst ofsa spennt yfir að hitta þennan "Íslending" sem allir eru að tala um (sem sagt mig)...
Ég fæ því að upplifa alvöru amerísku stemmninguna... og ef þetta er svona frábært þá kanski endurtek ég þetta með því að fara yfir landamærin í nóvember og fá aðra þakkargjörðarhátíð í U.S.A. deginum... þó svo tæknilega séð held ég að Kandamenn séu með dagsetninguna rétta... Hvorum mynduð þið trúa til þess að færa dag sinn...? Hmmm...?


Ég hef stundum trú á "karma" þar sem ef þú átt slæman dag þá er góður dagur á leiðinni til að jafna þetta upp og því ég á það skilið... ég segi "stundum" því ef ég á góðan dag þá hvarlfar ekki að mér að ég mun eiga slæman dag (my karma drives up a one way street)...
Í sumar þurfti ég að þola að vera með tvíbreiða sæng en aðeins einbreitt sængurver (segir maður koddaver? (pulsa/diet bjúga)) í kjallaranum heima... ofsa pirrandi því það var troðin sængin í verið og það leit út eins og ég var með lítinn hrukkóttan loftbelg á mér á næturnar...
Til að jafna þetta út þá náttúrulega reiknaði ég með karma í mínunm sængurmálum... en greinilegt að "koddavera karma" virkar ekki eins vel fyrir mig þar sem ég er núna með tvíbreitt ver á einbreiða (eina breiða (en ekki svo)) sæng...
Svakalega er þetta enn meira pirrandi... Ég keypti of stórt ver fyrir sæng mína (en passlegt á koddann (stöðugt karma þar))... Erfitt er að staðsetja sængina og er hún því öll á flakki þarna inní og myndar vanalega bara bolta í miðjunni eftir nokkrar byltur... Þetta er eins og að halda kjurrum ofvirkum kettlingi inní stigapoka (ekki það að ég hafi prófað það (né mun í framtíðinni))...
Vonandi verður sængurfyrirkomulag heima um jólin betra... eða eru kanski svefnpokar að fara komast aftur í tísku...?


þriðjudagur, október 05, 2004


Vorum að fá mjög skemmtilegt en frekar erfitt heimavekrefni fyrir áfanga sem heitir "The Role Of The Producer"... Við eigum að koma upp með fimm nýjar hugmyndir að kvikmynd... á dag... í fjórar vikur... ... Sem sagt 140 hugmyndir...!
Ég er með frjóan huga, en 140 hugmyndir er margfallt meira en ég hef dottið í hug alla mína ævi... En ég tek þessari ákorinn og hlakka mikið til að sjá hvað vellur úr mér...
Samt, kennarinn sagði að hann byggist við að um 100 af hugmyndunum væri lélegar, 20 sæmilegar, 10 ágætis, 5 góðar og 5 svo góðar að þú getur varla trúað því að þér hafi dottið þær í hug...
Hvað segiði um að ég auki vægið á góðu hugmyndunum hjá mér...? Líklegt...?


Svakalega eru moskítóflugubit aaaargandi pirrandi fyrirbæri... Ég hef ekki verið bitinn í fleiri, fleiri (fleiri en hvað? þið spyrjið) ár en er nú með eitt stykki eftir helgina sem er að draga alla einbeitingu mína frá því sem ég er að gera, yfir í hvað þetta klæjar svakalega...
Ég held að eina rökrétta ástæðan fyrir því að ég var bitinn núna (í raun á laugardagsnótt) var vegna þess að það er byrjað að kólna á næturnar... og moskítóflugan sem var að krókna, sá að ég var á góðu djammi, og áhvað að fá sér sjúss af blóði mínu til þess að halda sér hita...
Mikið væri samt gaman að finna þessa tík (aðeins kvennkyns moskítóflugur bíta (Useless trivia)) sem beit mig og bíta hana tilbaka... En hún hefur eflaust verið svipt flugskirteininu og fengið þessa svaaaakalegu þynnku daginn eftir þannig kanski hefur hún þjáðst nóg...


Ekkert kaffi fyrir mig takk... Ég er alveg glað glað glað vakandi...! Já já já... ofsa ofsa vakandi þó svo klukkan er að nálgast miðnætti...
Ástæðan fyrir því að ég er svona vakandi er margbrotin...
Það gæti verið vegna þess að:
A. Ég var að labba einn í gegnum niðdimman skóg án vasaljós...
B. Síðast þegar ég gerði það réðst hundur á mig...
C. Það var GRAFARÞÖGN í náttúrunni, nema í hlutum sem skríða, skrölta og hlaupa í þurru laufunum... og það var nóg af því...
D. Það síðasta sem ég gerði á undan skógarröltinu var ég að horfa á hryllingsmynd um uppvakninga...
Þó svo að myndin var ekkert sérlega spooky né ógnvekjandi þá hef ég mjög frjótt ímyndunarafl sem var greinilega í túrbógír á leiðinni heim... Ég var því alveg á nálum alla leiðina, öll skynfæri vöru stillt til að nema ítrustu hreyfingu í kringum mig og hver vöðvi spenntur til þess að geta spyrnst af stað á sem skemmstum tíma...
Það var því ofsa gott að komast í gegnum skóginn og út á götuna þar sem ég bjó... Ég gat loksins slakað á og látið varnir mínar síga... Sem var því náttúru besta tækifærið fyrir herbergisfélaga minn til þess að stökkva öskrandi úr runnunum beint á mig... ... ... Funny guy... ... Engin andrenalínsprauta fyrir mig... ... ... ég vona ég get farið að blikka augunum aftur...


mánudagur, október 04, 2004


Var að horfa á heimildarþátt um "Bermúda Þríhyrninginn"... dularfullt svæði þar sem bæði skip og flugvélar hafa horfið sporlaust... Mikil goðsögn hefur ríkt um svæðið og yfirnáttúruelga öfl, geimverur og svoleiðis oft tengt við þetta... Er þetta jafnvel staðsetning týndu borgarinnar Atlantis...?
En þarna var komið með svarið fyrir þessu öllu... Af hverju skip og flugvélar hverfa... og svarið er einfallt... ... Metangas... eða eins og mér finnst gott að kalla það: "Prump!"...
Já, prump...! Prump leysist út læðingi úr berginu úr sjónum og það gerir vatnið svo loftkennt að skip geta ekki flotið á því... Svo þarf ekki nema 1 prósent af prumpi í loftinu til þess að drepa á flugvélarhreyfli... Lætur mann hugsa sig tvisvar um áður en maður lætur eitt sleppa í farþegavél yfir Atlantshafinu...
En þá hugsa ég... Gæti þetta verið ný leið fyrir hryðjuverkamenn til þess að granda flugvélum... Þeir þurfa ekki nema að fara nokkrir á Taco Bell áður en þeir fara í flugið... Áður en þú veist verður hætt að selja lakkrís í Fríhöfninni... nema þeir láta þessa viðvörun sem vind um eyrun þjóta...


föstudagur, október 01, 2004


Föstudagur kominn og helgi að byrja... Á vel verðskuldaða tvo skemmtanadaga eftir mikla vinnu í vikunni... Næst á dagskrá er sundlaugarpartý hjá félaga mínum, fyrst það er jú glampandi sól og hiti... og svo afmæli um kvöldið...
Á morgun er svo annað afmæli...
Bið ég ykkur vel að lifa... góða helgi... og leikið ykkur fallega...
Skál...!


Fleiri verkefni að bætast við... Nú er komið að því að hafa tuttugu mínútna fyrirlestur í fagi nefnt "T.V. Media and Technology"... Við megum tala um hvað sem er sem er innan þess ramma... Sumir vilja endilega tala um tæknina, aðrir um tegundir þátta o.s.frv.... Minn hópur tók sig saman um að hafa fyrirlestur um þróun á barnaefni í sjónvarpi... og hlutinn sem ég fæ að kynna... ... er... (trommuslátt takk)... 80's teiknimyndir...! YES!
Maður er búinn að tala og blogga um þetta svoooo mikið og loksins fæ ég að dreyfa visku minni á frjóa huga og kynna þeim minn æsku heim... hvort sem það var að keyra um í bíl sem breyttist í vélmenni, eða skylmast með kattarmönnum sem áttu þokkalega sexy vinkonu... (Transformers og Thundercats sko)...
Helstu efnin sem ég ætla að fara út í er:
1. Hversu kynjaskipt þættinnir voru... Strákar: He-Man, GI-Joe, Thundercats, Transformers... Stelpur: She-Ra, My Little Pony, Rainbow Bright, Care Bears o.s.frv... Á móts við núna þegar allir horfa á Pokemon og ble ble ble...
2. Hvernig er búið að vanvirða sígildum þáttum með sterabættum endurgerðum til þess að mæta heimi þar sem allt þarf að vera sem stærst, hraðast of flottast... (get vitnað í fyrr blogg mín (en nenni ekki að flétta þeim upp))
Best þá að drífa sig í "rannsóknarvinnuna"... Þessir He-Man þættir horfa ekki á sig sjálfir... ... ... I HAVE THE POOOOWEEEER...!


Home